___________________________________________________________________________________________________________________________

1.      Werkelijk iedereen zal een keuze moeten maken die verreikende gevolgen zal hebben voor zowel de loop van zijn huidige leven, als voor zijn/haar toekomstige zielsontwikkeling tijdens vele, vele incarnaties.

2.      Eén van de belangrijkste effecten van de komende storm zal zuivering zijn, net als bij een onweersbui, maar dan wereldwijd.

3.      De komende en dringend noodzakelijke reiniging van de Aarde met alle bewust levende wezens, kan moeilijk en pijnlijk zijn, of integendeel juist meevallen. Dit hangt af hoe iemand zich heeft voorbereid.

4.      Het uit angst en dwaasheid ontkennen of negeren van de komende planetaire ontwikkelingen helpt iemand maar bitter weinig, en het zal deze ontwikkelingen zeker niet afzwakken of voorkomen.

5.      Alleen werkelijk inzicht kan ons veranderen, niet alleen maar het verlangen naar verbetering.

6.      Mensen die voor het grootste deel van hun leven, of misschien wel hun hele leven lang een altruïstische houding hebben laten zien, zullen in de komende tijd sterk in het voordeel zijn, want zij zullen zich door de toevloed van de nieuwe energieën zeer sterk gestimuleerd voelen tot zulk gedrag.

7.      Als mensen de juiste instelling laten zien en zich goed hebben voorbereid met inzicht in de huidige wereldwijde crisis en de kansen die dit biedt, dan zullen zij door de kosmische energieën vele ervaringen krijgen van spiritueel ontwaken.

8.      Omdat de energiefrequenties stijgen, wordt de kracht van gedachten steeds groter, en beïnvloedt dit het leven veel merkbaarder en sneller dan voorheen.

9.      Ieders individuele bewustzijnsniveau (dat deel uitmaakt van de vibratie van onze hele planeet) zal een bepaald minimum bereikt moeten hebben om zich te kwalificeren voor promotie naar de Nieuwe Wereld.

10.     Voor de meeste mensen is het aanroepen van de goddelijke Geest de eenvoudigste manier om de frequentie van het bewustzijn te verhogen, en dit doet men door de aandacht niet meer op het persoonlijke zelf te richten, maar op een hoger en achtenswaardig doel.

11.     Alleen het demonstreren van liefde zal iemands bewustzijn positief beïnvloeden en zijn vibratie verhogen.

12.     Nu, aan het einde van deze ca. 77.500 jaar durende grote cyclus, is het voor ieder mens op Aarde mogelijk om in bewustzijnsniveau te stijgen, vanwege de ongekende genade die iedereen ontvangen kan.

13.     Het komende Aquariustijdperk zal geen tijd meer zijn van workshops, cursussen en lezingen. Het wordt een tijd om deel te nemen aan de vele activiteiten voor het hoogste goed van iedereen. Het nieuwe tijdperk kenmerkt zich door zelfwerkzaamheid, alleen of samen.

14.     Voor spiritueel welslagen in deze tijd is actieve en altruïstische respons vereist, en niet alleen maar een passief vergaren van informatie.

15.     Het is in deze tijd uiterst belangrijk om oprecht en volledig mee te werken met alles dat nieuw en rechtvaardig is, want de Oogsttijd is nabij.

16.     Over het algemeen is het hoogste dat iemand op Aarde kan bijdragen – zowel voor anderen als voor zichzelf – het helpen met het verhogen van de bewustzijnsfrequentie van de planeet. Dit kan door waarlijk positieve gedachten te koesteren en dit te laten volgen door onzelfzuchtige en liefdevolle acties.

17.     Afscheiding is destructief op ieder niveau; het is een overblijfsel van onwetendheid uit het verleden.

18.     Samenwerking en eenheid zijn de doelen voor de onmiddellijke toekomst.

19.     Actieve goodwill/dienstverlening zal de maatstaf zijn die de wereld zal transformeren.

20.     Zelfzuchtige spiritualiteit is imitatiespiritualiteit.

21.     De krachten van het oude hebben niet de macht om iemand negatief te beïnvloeden die zich afstemt op het nieuwe.

22.     Het oude zal het nieuwe niet kunnen tegenhouden, want het Goddelijk Plan voor de mensheid bestaat juist uit die vernieuwing.

23.     Als iemand ergens mee worstelt – door weerstand, bezorgdheid, angst of afkeer; of misschien juist vanwege afhankelijkheid, gehechtheid of zelfzuchtig verlangen –, dan behoort hij daardoor automatisch evenzeer tot het oude als dat conflict zelf.

24.     Alleen door constructieve en positieve gedachtes, zullen we uit kunnen stijgen boven de dichte en verzwakkende gedachtewolken van het verleden.

25.     Als men er een gewoonte van maakt om rechtschapen en oprecht te denken, dan kunnen kwaadaardige invloeden dat denken niet meer binnendringen.

26.     De vibratie van Liefde is zowel de grootste beschermer als de grootste weldoener in het hele universum.

27.     Positieve gedachten en gezonde emoties hebben een zeer gunstige uitwerking op zowel het fysieke als op de subtiele lichamen van de mens. Bovendien stimuleren ze het vermogen om levenskracht en andere weldadige energieën van buiten op te nemen en te verwerken.

28.     Ons innerlijke biologische systeem is net een farmaceutische fabriek: het kan genezende processen op gang brengen en zelfs medicijnen aanmaken. Het wordt pas echter geactiveerd en het gaat pas handelen door de wijze waarop de mens de komende unieke gebeurtenissen verwerkt.

29.     Vroeger kon veel energie worden aangeroepen door aspiranten die naar zelfverbetering streefden, maar dit zal nu niet meer beschikbaar zijn, omdat de hele planeet tot een nieuwe en hogere staat van eenheid komt.

30.     Vandaag de dag klinkt er een nieuw geluid: het geluid van groei via dienstbaarheid aan de hele mensheid.

31.     Spirituele aspiranten zullen de meeste werkelijke vooruitgang maken als zij anderen helpen met hun vooruitgang.

32.     In het Aquariustijdperk zullen mensen alleen hulp ontvangen als zij hun zelfzuchtige aspiraties overstegen hebben, en als zij de interesse in hun eigen vooruitgang hebben verloren in hun werkelijke en onzelfzuchtige impuls om dienstbaar te zijn aan anderen.

33.     Of iemand met succes gebruik maakt van de huidige spirituele mogelijkheden, hangt af van de zuiverheid van zijn motieven en zijn gerichtheid op het bieden van hulp.

34.     Bij de geboorte van de Nieuwe Wereld zal welslagen en overleven altijd ONZE zaak zijn, en nooit meer MIJN zaak.

35.     Mensen hebben elkaar nodig, en samenwerking voor een onzelfzuchtig doel biedt ongekende voordelen. Zodra het percentage mensen gaat stijgen dat hier werkelijk oog voor heeft, dan zullen er – overeenkomstig de Wet van Synergie – grote dingen tot stand gebracht worden, en niet alleen op de plekken waar de acties plaatsvinden, maar wereldwijd.

36.     Eenheid is harmonie en kracht.

37.     De universele wet bepaalt dat succes gegarandeerd is als er een aantal oprecht toegewijde mensen met enthousiasme, volharding en met een gemeenschappelijke onzelfzuchtige focus tot samenwerking komen.

38.     Er nadert een periode waarin gemeenschappelijk leven en samenwerking essentieel zijn voor het overleven van de mens.

39.     Geen enkele gemeenschap zal de heftige periode doorstaan als hij niet gebouwd is op de veilige en stevige fundamenten van een gezamenlijke spirituele aspiratie en onzelfzuchtige ethiek.

40.     Ware gemeenschap leeft in het hart van de leden als een spirituele houding, en dus niet als een uiterlijk doel of slechts een gezamenlijke verlangen dat doel te bereiken.

41.     Leefgemeenschappen zullen in de komende tijd alleen kunnen bestaan uit ware vrienden ofwel lotgenoten.

42.     In het Aquariustijdperk zal Liefde het nieuwe betaalmiddel zijn.

43.     Eenheidsbewustzijn is de nieuwe toon die nu overal weerklinkt; het is het kenmerk van de nieuwe mens van de Nieuwe Wereld.

44.     De tijd tot aan het moment dat iemand zijn volgende innerlijke openbaring en bewustzijnsverruiming meemaakt, zal afhangen van zijn begripvolle respons op de collectieve behoeften van de hele mensheid.

45.     Het verbreiden en uitstralen van het Nieuwe Wereldbewustzijn wordt een heel belangrijk principe dat de mensheid kan bevrijden en de Nieuwe Geest kan aanroepen die de Nieuwe Wereld kan en zal helpen opbouwen.

46.     Men zal de Poort van Initiatie die toegang biedt tot de Nieuwe Wereld alleen in groepsverband kunnen passeren; dat is één van de wetten van het Aquariustijdperk.

47.     Als er geen sprake is van groepsgewijze samenwerking en van een ware teamgeest, dan kunnen de goddelijke Helpers der mensheid op de innerlijke bestaansvlakken in deze tijd heel weinig voor de mensheid doen.

48.     Vanwege de energieën die ons zonnestelsel binnenstromen, is het potentieel van groepswerk nu groter dan ooit.

49.     Ieder mens moet nu kiezen tussen liefde of angst, tussen wijsheid of onwetendheid.

50.     In de zeer nabije toekomst zal iedereen, hoe dan ook, een keuze krijgen om zich te verbinden met de Eilanden van het Licht, of met de grotten der duisternis. Er zullen geen grijze gebieden meer zijn.

51.     Het glorende licht van de Nieuwe Dageraad werpt zijn schaduwen naar alle kanten.

52.     Alleen door licht in de duisternis te laten schijnen, kunnen we de schaduwzijde van het leven duidelijk zien, en er op een positieve manier mee omgaan.

53.     Het is een gevaarlijke zaak om zich blind en onbezonnen aan autoriteiten buiten zichzelf over te geven.

54.     Leraren en goeroes zullen in deze tijd anders functioneren en ook anders worden gebruikt. De nogal onnadenkende, berustende en eerbiedige manier vervalt.

55.     De ware leraren van het Aquariustijdperk die deze functie ook werkelijk verdienen, zullen geen leerlingen meer om zich heen verzamelen voor onderricht, maar saamhorigheid kweken.

56.     Paranormale vermogens zijn geen indicatie voor werkelijk spiritueel werk. En het feit dat iemand paranormale vermogens bezit, hoeft helemaal niet te betekenen dat hij ook spiritueel zuiver is – vaak juist niet.

57.     Channelen (mediumschap) leidt af van spirituele zelfrealisatie. Door de onwetendheid van de mens en de intensiteit van deze periode is mediumschap tegenwoordig eerder een vloek dan een zegen.

58.     Eén fundamentele waarheid wordt vaak gebruikt als basis voor een hele serie misleidende informatie door een kwaadwillende of onwetende.

59.     Oprecht en intelligent zoeken naar de Mysterier Wijsheid is de essentiële eerste stap naar openbaringen en spiritueel succes.

60.     Het zoeken zelf zet natuurlijke Kosmische krachten in werking die contact maken met de zoeker om hem bepaalde ‘geheimen’ of ‘onduidelijkheden’ te laten inzien waar hij op dat moment klaar voor is. Het Leven antwoordt alsof het wordt uitgenodigd.

61.     Nederig zoeken is een inherent en onlosmakelijk deel van het Nieuwe Wereldbewustzijn.

62.     Liefhebbende dienstbaarheid trekt altijd de aandacht van de goddelijke Geest, maar daardoor is het wel de grote aartsvijand van het ego, omdat het indirect zijn bestaan bedreigt.

63.     Als we de Ene Goddelijke Ziel in allen dienen, dan zullen we ontdekken dat er juist via zulke dienstbaarheid in onze eigen hoogste behoeften voorzien wordt.

64.     Het pad van dienstbaarheid is het prachtigste, edelste en heiligste pad dat er bestaat. Het is de Koninklijke Weg waar alle andere wegen slechts op voorbereiden.

65.     Als er ooit een goede oplossing is gevonden voor werkelijk ieder probleem uit de hele geschiedenis van de mens – van het grijze verleden tot op de dag van vandaag, en tot in de Eeuwigheid – dan is het ongetwijfeld dit: “Wees dienstbaar, en blijf dienstbaar. Geef, en houd nooit meer op met geven.”

66.     In het algemeen is de meest waardevolle dienst die we nu in de wereld kunnen verlenen, het verspreiden van de werkelijkheid over deze tijd en natuurlijk ook de Mysteriewijsheid als dit tenminste de aspirant heeft vervuld.

67.     Als de spirituele mens het zoeken naar vervulling voor zichzelf op een gegeven moment kan loslaten, en zich daardoor kan bevrijden van de bijbehorende persoonlijke verlangens, dan kan de energie zich richten op medeleven en goodwill naar anderen waardoor een innerlijk kanaal wordt geopend waardoor de Liefde van de goddelijke Geest door ons heen kan stromen.

68.     Dienstbaarheid is liefde in actie.

69.     Dienstbaarheid kunnen we met recht de allerhoogste vorm van meditatie noemen, want het is de ene grote en eeuwige Meditatie die altijd maar doorgaat in het Hart van het Universum zelf.

70.     Alle mensen die de drempel tussen het oude en het  Nieuwe willen oversteken en die de schitterende wereld van het Aquariustijdperk op Aarde willen meemaken, zullen een ware liefde voor anderen dienen te bezitten. Dat betekent dat zij een instelling moeten hebben die hun verlangen om dienstbaar te zijn stimuleert.

71.     De goddelijke Helpers van de mens kunnen weinig meer voor de mensen doen dan wat de mensen zelf voor hun medemensen doen.

72.     Als mensen overal waar mogelijk onbaatzuchtig met anderen delen wat hun is geopenbaard, zal er hun van binnenuit nog veel meer geopenbaard worden.

73.     In de komende tijd zal alles weggenomen worden dat voor zichzelf gehouden wordt, en ook alles dat niet onzelfzuchtig in dienstbaarheid aan anderen aangeboden wordt, of niet als bijdrage aan de Ene Grote Zaak op Aarde aangeboden wordt.

74.     De grote storm van de komende tijd zal eerder een innerlijke aangelegenheid zijn, dan een storm in onze uiterlijke omstandigheden.

75.     Zo lang onze doelen in de fysieke wereld liggen, zullen we volledig onderworpen zijn aan de wetten die voor die wereld gelden.

76.     Als we boven onze kleine verlangens uit kunnen stijgen door juist inzicht, dan zullen we veel beter in staat zijn om onszelf uit te tillen boven de fysieke wereld en alles wat daar bij hoort.

77.     De poort die toegang biedt tot de stralende Nieuwe Wereld, opent zich nu wijd, en alle mensen die zich daarvoor gaan opstellen om hun rechtmatige plek te willen innemen, moeten zorgen dat ze bewust zijn, en toegewijd, en bezig met iets dat zin geeft aan hun leven en aan dat van anderen, want pas op die manier zijn ze goed voorbereid.

78.     De onzichtbare Dienaren van de mensheid hebben aan de innerlijke kant van het leven vele kansen geboden aan de mens, en nu wachten ze op de actieve en positieve reacties van de mensen op hun Roep.

Bron :  http://www.hetgoddelijkplan.nl/

__._,_.___

________________________________________________________________________________________________

De filosofie van transfiguratie is een universele filosofie, of anders gezegd, hij heeft al sinds het ontstaan van de mensheid de gevallen mens op zijn levenspad begeleid, en is al die tijd onveranderd gebleven. Het heeft nooit ook maar een spoor van enige verandering laten zien.

De filosofie van transfiguratie is de Gnostische filosofie die de aard en de voorwaarden van het Ware Pad openbaart. Dit Pad leidt naar het enig mogelijke goddelijke contact in de wereld van ruimte en tijd. De filosofie van transfiguratie is de Leerstelling uit de Oude Wijsheid van de Avatars, en hij wordt overal ter wereld en over de hele mensheid verspreid zo gauw het een directe hulp kan zijn voor het zoeken naar en redden van dat wat verloren is gegaan.

De filosofie van transfiguratie is de wijsheid van de slangen, het is de Wijsheid die direct van de Universele Geest uitstraalt. We willen het vooral hebben over deze wijsheid van de slangen, want iedere aspirant op het pad krijgt het te horen: "...wees daarom zo wijs als de slang." Dit is feite een Roep tot het Leven.

In de filosofie van transfiguratie zien we dat de slang twee dingen symboliseert. Ten eerste is het iets dat uiterst heilig is en absoluut goddelijk; ten tweede is het iets dat juist uiterst verwerpelijk is en zeer onheilig. We zien de slang als het symbool van de Heilige Geest, maar we zien het sissende reptiel ook gif spuiten en verderf zaaien. We zien dat de slang als de duivel beschreven wordt, maar we zien ook dat de gouden slang als een ornament op het hoofd van bepaalde priesters gedragen wordt om een bepaalde spirituele status aan te duiden. Deze twee zeer tegengestelde symbolische betekenissen van de slang hebben veel verwarring gesticht en onenigheid veroorzaakt bij hen die het niet begrepen. De mens is herhaaldelijk tot afgoderij vervallen, en dat zal blijven gebeuren zolang hij door zijn gevallen religieuze instincten de openbaringen en het doel van de zuivere Gnosis niet meer begrijpt.

Ieder van ons draagt een slang in zich mee. Deze slang slingert zich in en om onze levensboom heen (wat in feite voor het cerebro-spinale centrum staat, inclusief de talloze zenuw- en bewustzijnskanalen die in het Sanskriet nadis worden genoemd.) De kop van het beest is duidelijk zichtbaar voor het gewone fysieke oog. In de Heilige Taal wordt naar de slang verwezen als 'de koperen slang'. Dit verwijst naar de uitstraling van ons bewustzijn, het zielenpotentiëel van ons hele slangenvuur systeem, dus ons hele hoofdwervelkolom systeem. Het is deze koperen slang die over de Aarde kruipt met dodelijk gif in zijn kop. En waarom wordt hij dan van koper genoemd? In het Hebreeuws is het woord voor 'koper' gelijk aan het woord voor 'slang'. Koper - de slang dus - is een vrouwelijk principe. Koper is ook het metaal dat bij Venus hoort.

Het genererende, vrouwelijke principe is een deel van de potentie van het Slangevuur, maar het creatieve, het mannelijke aspect ook. In ieder Slangevuur systeem zijn deze twee aspecten aanwezig, de koperen slang en de vuurslang, of respectievelijk het vrouwelijke en het mannelijk in ons. Symbolisch kun je zeggen dat er twee slangen in de menselijke levensboom zitten. Bij de ene is het mannelijke principe positief en het vrouwelijke negatief, en bij de ander is het precies andersom. Als we kijken naar de caduceus, de staf van Hermes met zijn twee slangen, een zwarte en een witte, dan zien we dat dit symbool een algemene dualistische en biologische situatie aangeeft die dezelfde is als de levensboom met zijn twee aspecten. Als we naar afbeeldingen kijken van Egyptische priesters met hun kenmerkende versieringen in de vorm van twee reptielen, dan zien hierin een uiterlijk teken van het innerlijke wezen van hun zelf en van hun medemens.

De twee principes die we ook "Adam" en "Eva" kunnen noemen (Adam is dan de vuurslang en Eva de koperen slang), zijn het voortdurend oneens met elkaar. Ze zijn altijd bezig met redetwisten en het nemen van beslissingen. Allemaal hebben we het vermogen tot innerlijke beraadslagen. De twee slangen winden zich rond elkaar en rond de levensboom. Het ene moment spreekt het mannelijke principe tot het vrouwelijke, het andere is het net omgekeerd. Ze vallen elkaar steeds aan, en ze beschuldigen elkaar voortdurend. De vuurslang wil realiseren, de koperen slang wil bezitten. De creatieve en de genererende passies blijven ieder steeds hun eigen doel nastreven. Toch heeft het hele gevallen zelf maar één doel voor ogen, en dat is zichzelf te handhaven, te strijden om het bestaan. Het sissende reptiel kronkelt dus door de vuiligheid van de gevallen wereld, en God, heb medelijden met wie hem ergert!

We kennen allemaal het redetwisten van onze eigen innerlijke slangen. Het ene moment kruipt hij in het heiligdom van ons hart om te beraadslagen over onze interesses, het volgende moment doet hij juist een beroep op ons hoofd. Het gif dat in deze heiligdommen gebrouwen wordt is sluwheid, geslepenheid, en dat is wat de mens gebruikt om zijn doelen na te streven. Het orgaan waarmee het gif uitgespuwd wordt is het strottenhoofd. Er zijn allerlei soorten gif, en ook allerlei methoden om het gif te krijgen waar we het hebben willen.

Er bestaat een eeuwenoude wetenschap met als doelstelling de activiteit van de twee slangen in het cerebro-spinale systeem van de mens te perfectioneren. Wij noemen dit onheilig occultisme. In oude beschavingen ging iemand die hierin uitblonk er soms zelfs toe over een metalen symbool op zijn hoofd te dragen als teken van zijn vergevorderde staat in het ontwikkelen van zijn persoonlijkheid. In veel verhalen over de Schepping vinden we de beschrijving van de geboorte van het complexe gevallen menselijke systeem. Deze geboorte bestaat altijd uit twee fasen: eerst de geboorte van de vuurslang, Adam, en daarna de geboorte van de koperen slang, Eva. De vuurslang is Adamas, de denker die suggesties van de geest ontvangt. De koperen slang is Hevah, de moeder van de levenden. Deze laatste staat voor het principe dat de suggesties tot realisatie, tot verwerkelijking brengt, dus het principe dat genereert, leven voortbrengt. Adam en Eva zijn dan ook twee heel werkelijke principes in ons.

Zodra de ziel zijn enorme macht misbruikt, dan breekt hij zich los van de Geest en is hij afgesneden van het Al-Bewustzijn, en als gevolg daarvan gaat hij het gevallen universum binnen, het huis van de dood. Vanaf dat moment zijn de twee oorspronkelijke zielenkwaliteiten in een voortdurende staat van onwetendheid, duisternis en disharmonie. Het hele systeem is dan gedoemd te degenereren en te kristalliseren. Er is dan geen spoor meer te bekennen van de glorie die de ziel eens had, en de zondige ziel moet leven in de pijn van de dood, gebonden aan het wiel dat het door de sfeer van dualiteit sleurt.

Iemand die zich bewust is van zijn staat en vele pogingen heeft gedaan zichzelf te verheffen, kan zich misschien gaan afvragen hoe de gevallen ziel dan wel kan worden gered. Dit is een vraag, een zeer fundamentele vraag, waar de Gnosis antwoord op geeft. Het punt is of de gevallen ziel in staat is dit antwoord van de Gnosis te begrijpen. Dit is de grote psychologische test voor ons allemaal: Zijn we werkelijk in staat de taal van de goddelijke ziel te begrijpen of niet? Op dit psychologische punt zegt de Gnosis tegen de kandidaat: 'Wees dus zo wijs als de slang'. Dan moet blijken of er inderdaad een reactie volgt.

Wees dus zo wijs als de slang! Maar wat voor slang wordt hier bedoeld? Slaat dit misschien op de twee gevallen principes in ons? Nee, hier niet! Hier slaan deze woorden op de straling van de Gnosis zelf, de Gouden Slang van de ware goddelijke Geest. Geen enkele ware priester zal het ooit in zijn hoofd halen om deze slangen in metaal na te maken en zichzelf ermee te tooien!

De uitstraling van de Geest, de vurige vlam van de Geest, laat zich ook zien op twee manieren. Op de ene manier wekt hij de Nieuwe Adamas op, en op de tweede de Nieuwe Hevah. Dit zijn de twee tegendelen van de Nieuwe ziel die 'voor God staan'. Deze twee contactpunten worden soms voorgesteld als de Seraphim en de Cherubim, of als de Gouden Slang en de Griffioen, het gevleugelde fabeldier. In de oude Perzische mythologie is de Griffioen het fabeldier dat de gouden berg bewaakt. Als de aspirant de Roep en de Gnosis nog steeds kan begrijpen, dan zal hij naar de gouden berg van de Geest keren, en daar zal zijn bevrijding vandaan komen. Als hij de heilige berg van de Zaligsprekingen nadert, dan roept hij met luide stem: 'Mijn hulp komt van de Heer, die de Hemel en de Aarde geschapen heeft'. Zodra hij deze mantra gesproken heeft komen de wachters van de berg, de mysterieuze Griffioenen of de Cherubijnen, boven hem zweven. Eén van hen schiet als een pijl uit de boog op hem af, rijt in een flits zijn borst open, en verschroeit hem met de intense hitte van het Slangevuur systeem. Iemand die zo door het vuur van de Geest is aangeraakt hoort dan een luide donderklap, en boven het lawaai uit klinkt er een stem die zegt: "Een zoon van de mensen en een zoon van de slangen. Zie, ik zend u als een schaap tussen de wolven. Wees daarom zo wijs als de slangen".

De aspirant verlaat de gouden berg. Het is nog geen tijd voor Ascentie tot de Hemel. Hij keert maar weer terug naar de vallei van de schaduw van de dood als een schaap tussen de wolven. Hij heeft zijn armen gekruist over de gapende wond die de Griffioen hem toebracht. Als dienaar staat hij nu onder de nieuwe Wet.

Deze nieuwe Wet luidt: "Begeef je niet onder de Heidenen (de zorgelozen). Ga niet naar de stad der Samaritanen (mensen met pretenties), maar ga naar de verloren schapen (de mensen die door hun staat van zijn geholpen en gered kunnen worden). En als je gaat, predik en zeg: "Het Koninkrijk der Hemelen komt eraan."Genees de zieken, laat de doden weer tot leven komen, was de melaatsen, verdrijf de demonen (dat wil zeggen, laat de dualiteit schudden op zijn grondvesten). Neem goud noch zilver noch koper in je beurs mee. Geen tas voor je bagage. Geen schone kleren, geen sandalen of een staf, want de arbeider verdient zijn eten". Met andere woorden: volg op geen enkele manier je dualistische bezitsinstinct. Wees niet begerig naar welk bezit dan ook, want iedere dienaar van het Rijk van het Licht zal ontvangen wat hij nodig heeft.

De Wet gaat als volgt verder: "Welke stad je ook bezoekt, vind uit wie er waardig is en blijf bij hem totdat je verder trekt. Als je een huis binnengaat, groet het. En als het huis waardig is, laat jouw vrede er over komen. Maar als het niet waardig is, laat jouw vrede dan over jezelf komen. Als iemand jou niet ontvangt of niet naar je woorden luisteren wil, verlaat dat huis of die stad dan en schud het stof van je voeten. Pas op voor de mensen, want zij zullen je in alles tegenspreken en jij zult de haat van allen moeten ondergaan. Als zij je in je eigen stad vervolgen, ga dan naar de volgende, want waarlijk, ik zeg jou dat je niet in alle steden zult zijn geweest voordat de Zoon van God komt".

Zo luidt de Heilige Wet voor de Geroepen pelgrim. Als de dienaar in overeenstemming met deze wet leeft, dan zal het oude zelf in hem, dat bestaat uit de twee slangen van het verraad, een totale dood sterven. Het voortdurende offer van het zelf is een offer dat gemaakt wordt in dienst van de mensheid. De aspirant weet dat hij dit werk nog maar net begonnen is en hij beweegt zich ijverig van stad naar stad, van mens tot mens, altijd met de boodschap: 'Het is tijd, het Koninkrijk is nabij'. Hij beseft dat er nog een lange weg te gaan is. Dan kan het als door een wonder ineens gebeuren dan hij zich op de gouden berg bevindt midden tussen de Serafijnen en Cherubijnen, bij de Heilige Aanwezigheid zelf, en daar hoort hij dan woorden die de gevallen mensheid nog nooit gehoord heeft. 'Wees jij daarom wijs als de slang.' Dat is de sleutel tot het Pad.

Maar hoe gebruiken we die sleutel dan? En hoe moeten we ons deze wijsheid eigen maken?

De antwoorden op deze vragen liggen in de Gnosis. De reden voor het bestaan van onze groep ligt in het beantwoorden van deze vragen, en dit is de taak waar elke werkelijk Gnostische orde aan gebonden is. Als een dienaar van Christus deze taak ook maar even vergeet, dan faalt hij al in zijn taak.

Nu is het zo dat het Oude Testament het verhaal vertelt van het Joodse volk, en de allegorie die daarin besloten zit vertelt ook over de aspiranten op het Pad. Onze groep bestaat uit kandidaten voor de oogst die er vrijwillig voor gekozen hebben deze reis te maken. Ze worden uit het land van Egypte geleid, dwars door de woestijn, naar het Beloofde Land. Onze Gnostische geschriften zijn verzameld om de aspiranten te laten zien en ervaren dat het dualistische leven een helse staat is, en tegelijkertijd om hen ook uit te nodigen ons op onze reis te vergezellen naar het Nieuwe Leven. Het is een reis door de woestijn omdat we alles achter moeten laten dat ons aan het oude Egypte bindt. Zo'n reis door de woestijn brengt heel speciale moeilijkheden met zich mee. Er zijn spanningen en conflicten die geen enkele aspirant bespaard kunnen blijven, en er zijn complicaties die maken dat velen zich zullen afvragen: "Wat heb ik me nou toch op de hals gehaald?" Vaak zullen ze naar het oude dualistische leven terugverlangen. Daarom is het psychologisch gezien volkomen volgens de verwachtingen als de reizigers op weg naar de Rode Zee op een gegeven moment beginnen te protesteren: "Waarom haalde je ons uit Egypte? Om hier in de woestijn te laten bezwijken? Er is hier brood noch water, en we verafschuwen dit miserabele voedsel." Het geschrift gaat verder, en vertelt dat de Geest giftige slangen naar de mensen zond, en daardoor stierven er velen. We zouden er goed aan doen de betekenis van dit verhaal terdege tot ons door te laten dringen.

Iedere reiziger in de woestijn op het Pad van de bevrijdende Mysteriën bevindt zich in een overgangssituatie. Hij is niet meer volkomen dualistisch, maar hij is ook nog lang niet herboren. In dit stadium is er nog steeds een sterke kracht van de Aarde die hem naar beneden trekt en die alle mogelijke invloeden heeft, maar er is ook een zekere ontvankelijkheid voor de Kracht van de Gnosis. Als de aspirant juist reageert op de suggesties van de Gnosis dan zal de vijandigheid van de Aarde onder hem vanzelfsprekend sterker worden. Als de pelgrim naar de stemmen van zijn oude natuur luistert, dan worden de suggesties van de Gnosis giftige slangen voor hem. In feite vinden de vibraties van het Gnostische vuur dan juist een erg disharmonieuze grond om in te wortelen, zelfs al heeft die grond zich al voor de Gnosis geopend door het nemen van het besluit om de reis door de woestijn te maken.

De aspirant staat in dit stadium dus als het ware tussen twee vuren. Hij moet kiezen tussen de vijandigheid van de dualistische natuur en de spirituele dood. Zelfs het kleinste compromis is volslagen onmogelijk. Daarom vraagt hij zich af: 'Wat moet ik nou doen?' Dan staat hij tegenover zowel de koperen slang als de vuurslang van de dood die zich beiden rond de levensboom van goed en kwaad hebben gewonden - rond de dualiteit. Als de aspirant in de woestijn gebeten wordt door de Gouden slang van de Geest, dan zal hij niet bezwijken zolang hij het opneemt tegen de slangen van de dood, maar hen recht aan kan blijven kijken. Dit is natuurlijk een metafoor. Zich tegenover de gevallen slangen plaatsen en hen recht aan moeten kijken betekent het kruisigen van het eigen oude zelf totdat het sterft. Dit geeft aan hoe de grip die de dualiteit op ons heeft uiteindelijk verbroken wordt.

Als we ons zo niet tegenover de slangen van de Tuin van Eden opstellen, dus tegenover de hele noodorde, maar we wel ons wezen openen voor de Gouden slang van de Geest, dan proberen we twee meesters te dienen: zowel God als Mammon, de Geest en de gevallen wereld. Dan zullen we niet in de Geest worden opgenomen. Deze dood is nog veel verschrikkelijker dan de incidentele fysieke dood van de dualiteit. Als de aspirant dit grote conflict in de woestijn oplost ten gunste van de Roep van de Geest, als hij er dus inderdaad in slaagt de grote verleiding te weerstaan en te overwinnen, dan wordt hem het ei van de Gouden Slang gegeven.

Het ontvangen van het ei van de Gouden Slang betekent het structurele en fundamentele bewijs van het begin van zijn nieuwe geboorte.

Het ei is verbonden met de ontwikkeling van een nieuwe en heel andere aura in het veld van zijn microkosmos. In deze aura worden alle krachten geconcentreerd die samen de nieuwe Mens laten ontstaan, onder leiding van de ontwaakte goddelijke vonk in het hart. Als de oude aura met hele inhoud en al verdwijnt, dan wordt de nieuwe gouden aura tot leven gebracht en versterkt. Dit is het Alchemistische Huwelijk. Hierin wordt de paradijsvogel voorbereid op zijn zelfovergave. Dit is hoe de nieuwe Koning en de nieuwe Koningin, de nieuwe Adamas en de nieuwe Hevah (die samen de nieuwe Ziel vormen) uit het alchemistische proces geboren worden.

Wees daarom zo wijs als de slang.

(bron :  TNC, http://www.hetgoddelijkplan.nl/)

________________________________________________________________________________________________________

Eens in de zoveel tijd ontstaan er veranderingen die een zeer grote invloed hebben op de daaropvolgende loop der gebeurtenissen voor al het leven op deze planeet.  Dit is een kosmische interventie die twee doelen dient :

Zowel het schoonmaken van deze planeet van de telkens weer diep doordringende invloed van duisternis en materialisatie van de mens en hem om op die manier te behoeden voor zijn eigen ondergang ; als ook om een nieuw tijdperk voor de mensheid in te luiden: een nieuwe cyclus, een nieuw tijdperk, verschijnt dan voor het hele mensenras. En dus ook een heel nieuwe ontwikkeling.

Deze interventie door de Zonnelogos neutraliseert alle negatieve en schadelijke activiteiten op onze planeet, zowel in de zichtbare als in de onzichtbare sferen.  Het maakt het mogelijk om weer opnieuw te beginnen (na een lange periode van rust en vergetelheid voor de meeste zielen) met een nieuwe golf van menselijk leven in een nieuwe gereinigde dualistische levensveld.

Vele van dergelijke Verlossingen door de goddelijke Logos hebben al plaatsgevonden, zowel op de planeet Aarde als op talloze andere werelden en allemaal waren dit uitingen van de goddelijke wet van barmhartigheid.

Deze waren echter niet voor het individu bedoeld, maar voor het gehele veld van menselijk leven als totaal, om het als geheel te beschermen tegen vernietiging.  Het hoogtepunt van dit noodzakelijke cyclische fenomeen wordt door bepaalde profeten en zieners wel ‘De Dag des Oordeels’ of ‘Het laatste Oordeel’ genoemd.

Al vele malen zijn de ‘rechtvaardigen’ op een dergelijke manier gescheiden van de ‘onrechtvaardigen’ – dit gebeurde tijdens het Hyperborische tijdperk, het Lemurische tijdperk, het Atlantische tijdperk en ook al 32 keer tijdens het huidige Arische tijdperk. Dit gebeurde tussen diegenen die de gevallen essentie van Aardse zaken aanbidden en diegenen die de toegang naar het onvergankelijke Koninkrijk zoeken om daarbij toe te mogen treden tot het zegenrijke bestaan van de oorspronkelijke en ware vrijheid.

Vandaag de dag is de wereld en de mensheid gearriveerd bij het einde van een zogenaamde levenscyclus en een nieuwe Verlossing door de goddelijke Logos is opnieuw dichtbij.

Deze zogeheten Dag des Oordeels moet echter niet beschouwd worden als een afschuwelijk decreet, waarbij de mensheid wordt verdoemd voor al het gepleegde kwaad uit het verleden.  Zouden wij dit wel doen, dan zouden we wel op een bijzonder dwaze manier bezig zijn al die antiquarische en bijgelovige zienswijzen van lieden uit vroegere tijden, die niet beter wisten, te ondersteunen.

Het is namelijk precies het tegenovergestelde: de komende jaren die voorafgaan aan de wat meer toepasselijk genaamde Oogsttijd van zielen, vormen een geweldige zegen voor de hele golf van menselijk leven en daardoor de complete mensheid op aarde.  Het is een ongekende kans om karma snel om te kunnen zetten, om schadelijke gedachte- en emotiepatronen te kunnen loslaten, om persoonlijke en planetaire vibraties te kunnen verhogen en om elkaar te helpen om in triomf op te kunnen stijgen naar de “Nieuwe Hemel en de Nieuwe Aarde”.

Een bijzondere transformatie was de overgang van het Atlantische tijdperk zo’n 12.000—13.000 jaar geleden (een half sterrenjaar) naar het huidige Arische Tijdperk : er ontstond zo’n grote opschudding van de Aarde dat de aardkorst van de planeet een andere plooiing ging vinden van een zodanige omvang dat hele continenten wegzonken in de oceanen en andere omhoog rezen.  Het Atlantische continent verdween en hiermee ook het Atlantische mensenras.

Het gevolg was dat na de rust van enkele duizenden jaren het 4e tijdperk van het Arische, huidige mensenras verscheen in zijn meest verdichte vorm.  De huidige mens is de Arische mens en bestaat in onze huidige vorm pas ca 10.000 jaar.   Echter de oude natuurvolken werden gespaard, en vervolgden hun weg. Sommige natuurvolken zijn ruim 50.000 jaar oud !

Al deze kosmische interventies dienden het Plan Gods. Een Plan dat al miljoenen jaren geleden was ontworpen om de mensheid via verschillende stappen (tijdperken) weer langzamerhand te verheffen naar de staat die het eens had, dwz een goddelijke oorspronkelijkheid.  Zeven tijdperken telt deze ontwikkeling van bewustheid voor het individu die buiten de Oorsprong zijn weg heeft gevolgd en daarbij vaak hopeloos is verdwaald tijdens de vele incarnaties.  Het is een unieke reis van de mens want hij heeft de gave gekregen van de vrije wil, iets dat maar heel weinig beschavingen in het universum hebben ontvangen.  Maar deze gave vormde niet alleen een geluk dat de mens een bruisend leven verschafte, maar tegelijkertijd ook zijn lot omdat met de vrije wil ook het kwaad zijn intrede deed op deze planeet.

Als de mens kan kiezen, dan zal hij/zij ongetwijfeld ook kiezen voor rampspoed en het slechte ipv de harmonie en het goede.  En met de keuze voor het slechte, vereenzelvigt zo’n mens zich met het kwaad dat zich alleen maar wil manifesteren als opponent van de goddelijke Oorsprong van de mens.  Door onwetendheid heeft de mens vele verkeerde misstappen gemaakt en het kwaad verder geholpen zich te vermenigvuldigen.  Vandaar dat gedurende alle voorgaande tijdperken uiteindelijk toch het kwaad zich kon uitbreiden.

De mens neigt naar verkeerd handelen.

We gaan nu niet verder in op deze misstappen hoe interessant dit ook moge zijn, want onze focus is nu meer gericht op de komende Transformatie.

We leven nu in het Arische tijdperk en het Aquarische tijdperk is nabij.  De overgang hiermee sluit het Arische tijdperk af en het nieuwe Tijdperk begint.

Ook dit huidige tijdperk heeft een enorme groei gezien van de duisternis.  En die duisternis manifesteerde zich over de hele wereld, maar in de laatste 2000 jaar vooral in het westen in een vrijwel onafzienbare reeks van oorlogen, vervolgingen en moord, van manipulaties, van controle, van hebzucht, intimidatie, van schendingen van rechten van de mens en onschuld.  Het was een grootschalige poging om de mens te laten verzoenen met een verharde wereld waar liefde met een lantaarntje moet worden gevonden.

Het uiterste is van de laatste tijd, waarin een financiële en militaire manipulatie tot stand is gekomen van ongekende orde. Een aantal families met vele belangen in de bankwereld en in de wapenindustrie hebben zich nog eens extra verrijkt ten koste van de gewone mens.  Hebzucht en macht zijn de sleutelwoorden van het kwaad die zich opmaakt tot de vestiging van een zogenaamd “nieuwe wereldorde” waar de mens niets meer zal zijn dan een kleine mier die niet veel meer te vertellen heeft dan alleen zijn eigen plezier na te jagen binnen het raamwerk van een volledig gecontroleerde samenleving.

De oorlog van het terrorisme is slechts een dekmantel geweest om te komen tot grootschalige wetswijzigingen die de vrijheden van de mens behoorlijk hebben ingeperkt. Het zal de mens niet worden gegund om andere meningen te verkondigen die niet stroken met die van de overheden.  Hij mag praten, maar alleen binnen het veld dat is toegestaan.

Deze vorm van nieuwe wereldorde is een fascistische wereldorde.

George Orwell beschreef het angstwekkend goed in zijn boek “1984” (Big brother is watching you).  Welnu, het Grote Spel is begonnen en daarmee het aftellen naar de eindstreep of de omvorming van deze wereld.

Tegelijkertijd echter spoelt er op een onvoorstelbare schaal een golf van Kosmische energie over de hele planeet.  Iedereen wordt geconfronteerd met het Lichtlichaam van de Christus en iedereen ondervindt de gevolgen hiervan.  Het duistere broederschap weet dit al heel lang en heeft zich goed voorbereid.  Het heeft intussen alle macht in verreweg de grootste en in de meeste landen verworven of controleert deze landen. Maar het effect van deze golf van energie is merkbaar voor iedereen.

Als de mens niet opstaat, en zich niet wendt naar zijn eigen innerlijke Christus om zich af te kunnen stemmen op de vibratie van het alomvattende Lichtlichaam van de planetaire Christus, zal hij zich noodgedwongen conformeren met het kwaad.  Er is geen grijs gebied…  De waardigheid van de mens wordt uitgehold en er wordt getracht dit als norm voor de mens aan te reiken.  Alle overheden zijn hierin verenigd.  Dit geldt met name voor Amerika en west Europa die momenteel de twee grootste machten op Aarde vertegenwoordigen.  En Amerika militair zelfs nog machtiger.

Maar ook Japan en China en Rusland zijn hierin samengebundeld hoewel dit niet altijd zo blijkt aan de buitenkant.

Jammer genoeg weet de mens niet precies wat er achter de schermen gebeurt en hoe enkele rijke families steeds meer het wereldtoneel van de politiek bepalen.

We zien een almaar toenemende kloof ontstaan tussen hen die een harmonieuze wereld wensen in alle vrijheid met respect voor al het leven, en hen die een gecontroleerde wereld nastreven, gecontroleerd door een wereldstaat met bij voorkeur zelfs een eenhoofdige leider.  Alles wordt in gereedheid gebracht voor de zogenaamde “globalisatie” en manipulatie van de geest die niet anders dient dan deze families nog rijker te maken en te zorgen dat de mens niet meer kan nadenken over een leven buiten deze wereld.

Militair en financieel wordt uit alle macht dit concept gepromoot en geforceerd.  Oorlog, manipulatie, dwang en controle, en vooral geld dat gebruikt wordt om meer militaire macht te creëren en om staatshoofden en zelfs hele groepen van parlementariërs om te kopen en/of te bedreigen.  Corruptie is gegroeid tot op het allerhoogste niveau.

Het kwaad heeft hierdoor een vaste greep gekregen.

De families die dit propageren en met gewelddadige middelen deze fascistische wereldorde willen vestigen, willen niet dat er andersdenkenden ontstaan. Precies als in de Nazi-tijd zal dit vervolgingen opleveren, en daarvoor moesten de wetten veranderd worden om vergaande controlemaatregelen mogelijk te maken.  De oorlog tegen het terrorisme was hiervoor een probaat middel.  En als er geen terroristische daad was, dan werd er wel een gecreëerd…

De nieuwsmedia zijn helaas ook slachtoffer geworden van deze veranderde mentaliteit, door de overnames van de belangrijkste media door diegenen die behoren tot deze rijke families of ermee gelieerd zijn.  En zo zien we dat er overal door de Amerikaanse mainstream media gecensureerd wordt.  Europa volgt snel.  Ondanks het “neen” van de Franse, Nederlandse en sinds kort ook de Ierse bevolking op het referendum, wordt toch alles in gereedheid gebracht om het verdrag van Lissabon dan maar stilletjes te ratificeren. De grote nieuwsmedia in europa zwijgen hierover.

Alleen de ondergrondse internetmedia in Amerika levert nog goede – objectieve - nieuwsgaring op.  En in Europa ?  Ook hier is de trend dezelfde.  Er zijn steeds minder goede openbare en vooral onafhankelijke media die goed nieuws brengen.

Zelfs de BBC is al deels overstag gegaan door de druk en heeft bijvoorbeeld recent geweigerd om in Engeland een grote landelijke hulpactie voor de Palestijnen in de Gazastrook te helpen uitzenden, na de massale slachtpartij door de Israeliërs.

Geld heeft de afgelopen eeuwen de eerste prioriteit gekregen bij de mens, boven diens naaste zelf.  Die neiging was er al vanaf het eerste begin dat geld werd uitgevonden als ruilmiddel en als financieringsinstrument.  Het is nu een obsessie geworden.  Die neiging zal moeten veranderen.  Net als de neiging om het hoofd en intellect als eerste prioriteit te stellen bij de mens, en niet het hart.  Het hart dient weer de overhand te krijgen opdat compassie en mededogen weer zijn intrede kan doen.

Bovendien kennen we sinds kort nu ook de wereldwijde financiële crisis.  Neen, het is niet goed gegaan het laatste decennium.  Toch was dit nodig om te kunnen zien hoezeer de kloof zich heeft verbreed.

De twee uitersten tonen zich nu duidelijk.  Hebzucht, macht en militarisme (afscheiding), versus respect, mededogen en liefde (eenheid).  Velen hebben al gekozen voor het laatste en zoeken naar een nieuwe weg om een verandering ten goede te bereiken.

Ondanks alle goede bedoelingen zullen ze die echter niet vinden in deze wereld, maar zullen ze die elders moeten zoeken.

En dat is precies waar het nieuwe mensenras zal worden geboren.  We maken ons op om een nieuwe Wereld te bevolken met een geheel nieuw wereldbewustzijn dat op een hoger bewustzijn vibreert.  Degenen die hieraan toe zijn en het nieuwe willen omarmen, gaan mee.  De anderen die zich vastklampen aan de oude structuren en aan hun angsten, blijven achter.  Het is slechts een keuze.

De nieuwe Zon wacht.  De nieuwe wereld wacht al op ons op een hoger vlak, want de mensheid gaat een nieuw mensenras stichten op weg omhoog.  Het vijfde mensenras ligt hoger in bewustzijn en in vibratie.  Het zal meer ontspannen zijn, en ‘lichter’ dan de grove fysieke mens nu.

We nodigen iedereen uit mee te gaan naar een nieuw land, maar nu niet meer een fysiek land.  We nodigen iedereen uit om het Licht te vinden.

We gaan op “reis”.

Bron : Rudolph Berger.

____________________________________________________________________________________________________

Neen, met deze aanduiding gaan we het níet over het weer hebben...

De woorden 'koud', 'heet' en 'lauw' komen voor in de gnostieke en evangelische literatuur en willen ons iets zeggen.  Het 'lauwe' komt daar niet zonder kleerscheuren vanaf.  Het lijkt er op dat het lauwe, het middelmatige, het 'ja noch nee'  in gnostische zin niet bijzonder gewaardeerd wordt.

In het algemeen wordt het als een vorm van wijsheid beschouwd om toch vooral 'middelmatig' te blijven.  'Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg' is een gevierde Nederlandse uitdrukking.

Het wordt maatschappelijk gewaardeerd indien je niet je nek uitsteekt, geen risico's loopt en niet teveel betrokken bent bij allerlei uitdagende zaken.

De gnostieke scholingsweg zal deze houding dan ook niet bekritiseren.  Het kan inderdaad waar zijn dat enige middelmatigheid ook de innerlijke balans bevordert en wie zou daar iets op tegen  kunnen hebben ?

In heel wat zaken kan enige middelmatigheid overigens een groot goed zijn. Middelmatigheid in eten, in het jezelf belasten met werkzaamheden, in het maken van plezier enzovoorts. Kortom : terughoudendheid, het 'verkeren in het midden', is een gewaardeerde karaktereigenschap die altijd tot sociale acceptatie zal leiden.

Lezen wij echter de gnostieke geschriften, van Bijbel tot apocrief, dan kan het ons vreemd overkomen dat juist het  'in het midden zijn' niet gewaardeerd wordt.

In de Openbaringen lezen we het al : Ik ken jouw werken, dat je koud bent noch heet. Wás je maar koud of heet!'

Het is dus net alsof wij een keuze moeten maken in extreme zin.  Een klein beetje koud en/of een klein beetje warm noemen we 'lauw', maar de Openbaring zegt dan :  Zo dan, omdat je lauw bent en noch heet, noch koud, zal ik je uit mijn mond spuwen. (Openb. 3: 4 e.v.).

Ook de gnostische Evangeliën van Nag Hammadi zeggen iets over dit 'in het midden zijn'.  In het  Evangelie van Filippus lezen wij in het 52e vers:

Men is

óf in deze wereld

óf in de opstanding

óf op plaatsen die in het midden zijn.

-dat ik dáár niet aangetroffen worde.

Het ziet er voor de zich 'in het midden bevindende mens' dus niet bepaald rooskleurig uit !

'Het midden' is immers in gnostieke zin de plaats waar de mens 'aangetroffen' wordt nadat hij :

A. zich reeds op het gnostieke Pad had begeven maar toch de verleiding van het profane niet kon weerstaan, óf:

B. zich uit louter onverschilligheid wentelt in het dialectisch spanningsveld en zich vergenoegt met het streven en het strijden van het ik.

Hij zegt geen ja en geen nee. Want als je je in het 'midden' bevindt, weiger je categorisch jezelf te begeven in de diepgang van het geestelijk beschouwen.  Je zegt : 'ik ben wel geïnteresseerd.  Maar meer ook niet.  Ik lees met belangstelling zo'n boek of ga naar een lezing.  Maar meer ook niet. Ik denk erover na.  Maar meer ook niet'.

Het persoonlijke leven van een middenbewoner wordt niet beïnvloed door de stralingskracht der Gnosis.  Het zielenleven van die mens slaapt ongestoord haar zielenslaap.

Omdat je lauw bent, zal ik je uit mijn mond spuwen !  De lauwe mens kabbelt voort in de aardesfeer en wordt niet opgenomen in het Christuslichaam.  Hij wordt uitgespuwd, want is volstrekt doof en blind.  Zelfs van dat proces draagt hij geen kennis.  Mocht het persoonlijke leven van de lauwe mens door harde confrontaties haar lauwheid verliezen, dan verandert er wellicht iets.  Of dat nou koud of heet is doet er verder niet toe.

De ogen gaan open, het hart gaat sneller kloppen, angst en hoop wisselen elkaar razendsnel af.  Het leven is gaan vibreren, een innerlijke roep wordt hoorbaar...

Hij wordt koud en stort zich op spirituele activiteiten die zijn ‘ik’ bevredigen.  Hij wordt heet en geeft zich aan spirituele krachtvelden die zijn ‘ik’ door elkaar schudden. Hij begint zichzelf te kennen en te weten dat zijn 'middenpositie' hem geestelijk  niet veel verder brengt.

De Jordaan moet worden overgestoken !  De mens zal zijn oever moeten verlaten.  Hij zal moeten roeien, met gevaar voor eigen leven.  En ook kan een zware stormwind opsteken en de golven het schip trachten te vernietigen, maar wie de geest des Harten ontwaakt heeft in zichzelf, zal 'geen vrees kennen en wind en zee tot gehoorzaamheid brengen' ( Marc. 4: 37). 

Gnosis toepassen betekent: positie kiezen.

Gnosis is geen bijzaak, geen liefhebberij voor de overblijvende uurtjes.

Gnosis is werk voor hart, ziel, kracht en verstand.

Het volledige ‘staan en gaan’ in de Gnosis, de Gnostieke straling inhaleren, betekent wel dat je middelmatigheid betracht in het profane gedrag.

Het geestelijke leven vraagt een rechte koers ; alleen dan zal de overkant zonder dralen gehaald worden.  

'...want zonder Mij kunt gij niets doen.'  (Joh. 15:5).

Een nogal boute uitspraak als je dat zo hoort. Zonder 'Hem' kun je dus niets doen, kun je geen zinvolle vooruitgang boeken.

Wie het Pad bewandelt, zal deze uitspraak echter ten volle beamen.

Immers, de gnostieke pelgrim wéét dat hij niets kan doen zonder Hem, zonder de innerlijke Christus, die zowel innerlijk als uiterlijk is, binnen in je diepste zelf, en buiten tot aan de verste grenzen.

Als je zonder Hem niets kunt doen, wat kun je dan met Hem?

Je zou kunnen zeggen : alles.

De tekst waarin de Christus deze uitspraak doet, is getiteld: 'De ware wijnstok'.  Hij zegt daarin dat Hij de ware wijnstok is en de Vader is de landman.

'Elke rank aan Mij die geen vrucht draagt, neemt Hij weg, en elke die wel vrucht draagt snoeit hij, opdat zij meer vrucht drage'.

'Evenals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, als zij niet aan de wijnstok blijft, zo ook gij niet, indien gij in Mij niet blijft'.

Wie deze woorden goed beschouwt en met het gnostieke hart tracht te luisteren, verstaat en begrijpt deze wonderschone woorden, herkent hun heldere waarheid.

Je kunt geen vrucht dragen uit jezelf.

Jouw ‘ik’ kan geen vrucht dragen van het goddelijke.  Maar jouw ‘ik’ probeert het wel.  Zij vecht en vlucht, streeft en strijdt, allemaal uit naam van het goddelijke.  En het resultaat is dat je 'weggenomen' wordt, dat is het sterven naar de ziel.

Maar als je aan de wijnstok blijft, dán draag je vrucht en dan wordt je gesnoeid!

Je wordt bekleed met het Gouden Bruiloftskleed, gereed om het Chemisch Huwelijk aan te gaan.  Je gaat over tot het ‘Consolamentum’, tot je oorspronkelijke goddelijke natuur.  De Leerling op het Pad die dit alles begrijpt, zal daarom goed besef dragen van het gegeven dat hij 'zonder Hem niets doen kan', dat Hij het voortdurende Licht is dat zijn Pad zichtbaar houdt, die hem leidt naar de staat van de Nieuwe mens.

'Indien gij in Mij blijft en mijn woorden in u blijven, vraagt wat gij maar wilt, en het zal u geworden'.

bron : Fama Fraternitatis

______________________________________________________________________________________

Wanneer iemand vraagt :
"Waarom heeft een gewoon stuk rots een bezieling gekregen ?"
Antwoord dan :
"Het is net omgekeerd : de bezieling heeft een rots gekregen omdat wij haar, na onze val, meegesleurd hebben in onze verstoffelijking."

***

Wanneer iemand vraagt :
"Waarom zijn wij hier ?"
Antwoord dan :
"Het feit alleen dat je dit vraagt, bewijst al dat we hier niet thuis horen."

***

Wanneer iemand zegt :
"Ik heb toch niet gevrààgd om geboren te worden !".
Antwoord dan :
Dat heb je wèl ; tenminste toch je ziel : zij heeft je nodig - en jij hebt haar nodig - om je terug te voeren naar je oorspronkelijke eenheid."

_____________________________________________________________________________________________

Vraag:

Waarin onderscheidt zich het Gnostisch groepsleven/groepswerk van bijvoorbeeld communes?

Antwoord:

Ieder mens zal een hunkering, een herinnering aan een oerbeeld moeten hebben, dat niet altijd manifest is in zijn operationeel geheugen, wil er ooit sprake van Gnostisch groepsLeven kunnen zijn. Dit soort beelden die omhoog borrelen zijn namelijk zielenHerinneringen uit het onderbewuste. Allemaal beelden, beschrijvingen, behoeftepatronen van Eén zijn, van een ineengevloeide, samengebalde clustering van Licht.

Wanneer vele lichtstralen worden gebundeld, ontstaat er een machtige waaier van Licht die ver schijnt en diep doordringt in het bestaan en bewustzijn van al het leven op Aarde. Dit is het kenmerk van een groep die leeft in Waarheid en Geest. Dezelfde kenmerken als een individu die verlicht is geworden, maar dan sterk uitvergroot door de vele draden van Licht.

Dit is natuurlijk niet zomaar groepsleven zoals we aantreffen in talloze communes over de hele wereld, zelfs al richt zo’n commune zich op een mooi ideaal. Echter elk humanistisch ideaal is slechts een ideaal gekoesterd in deze wereld en dient dus per definitie het ego.

Neen, een groep die leeft in het Licht van de Waarheid vormt een uniek groepsLeven waarin alle individuele lichtstraaltjes zich gereinigd hebben en allen in dezelfde richting focussen, in een alles opofferende Liefde naar elkaar en naar alle andere harten op Aarde, zodat geen onderlinge wrijving meer plaatsvindt die altijd Licht opeist en wegneemt.

Het is als een symfonieorkest waarin iedereen dezelfde partituur heeft en leert een stuk te spelen in Volmaaktheid, zonder enige wanklank. Ieder individu kan met zijn eigen instrument meewerken en meegroeien door te leren luisteren naar de Grote Dirigent die hen dingen laat spelen die ze nooit hadden verwacht. De grote inspiratie voor dit muziekstuk komt rechtstreeks uit het hart. Zo’n symfonie kan dan tot goddelijke muziek uitgroeien op de magische toon van Waarheid en Wijsheid. Niemand, werkelijk niemand op Aarde zal hierdoor onberoerd blijven.

Maar dat vereist dat men zich als mens opzij zet ; het is een oplossen van de eigen persoonlijkheid om die innerlijke goddelijke vonk, die kleine maar machtige getuigenis van de Eeuwige en altijd weer nieuwe kosmische Bron van al het leven in ieder menselijk hart, de kans te gunnen de mens te overschaduwen, te belichten, in te stralen en te leiden.

Een situatie zoals in ver vervlogen tijden : dat was de tijd dat de mens nog echt spiritueel was en hijzelf een Waarachtige lichtstraal vormde.

Hoe anders is het nu geworden.  Bij sommigen die dit haarscherp aanvoelen alsof ze innerlijk weten dat ze zoveel levens niet meer die symfonie ingeoefend hebben, verschijnt vaak een gevoel van berouw.  Het kost zoveel moeite om die kunst weer machtig te worden.

De weg terug naar die eerste staat van Beleving is beschreven in de Oude Wijsheid, de pure Gnosis, de Universele partituur. Die Kennis was er al vanaf het vroege begin. Het heeft Adam en Eva al vanaf die heel jonge tijden op hun chaotische en cyclische rondgang op Aarde begeleid, maar nooit waren ze zover om het op te pakken en te verstaan. En nu begint zich een revolte te voltrekken  ... en een glimlach verschijnt op mijn lippen.

Het niet willen oppakken van de Hemelse muziek leidde in deze harde en botte wereld tot verdeeldheid en afgescheidenheid omdat het ego het roer overnam. En als dat ego op de bok van de kar gaat zitten, verwijdert de mens zich van God. Dit is wet.

De mens bekommerde zich meer om de aardse en materiële genoegens dan om in vorm te blijven met zijn goddelijke partituur.

Wel, de principes en aanwijzingen in de partituur zijn niet lastig te begrijpen. Boeddha voelde dat al heel scherp aan en zo kwam ook die hartenwens naar boven, als een schreeuw van de ziel die pijn lijdt.

Gnostische principes kan men best omarmen maar ernaar leven blijkt een ingewikkelde zaak te zijn. Want dat vergt een complete en allesdoordringende revolutie in iemands leven. De muzikant zal opnieuw moeten leren spelen. Echter, pas als die goddelijke muziek verbonden wordt met de Gnosis zal het dan ook werkelijk Hemels gaan klinken.

Daarom, verlicht willen worden kan niet in de huidige aardse en materialistische verschijningsvorm van de mens in het fysieke vlak. Onmogelijk. Maar hoevelen proberen dit niet op die manier toch te bereiken ?  Precies : via het cultiveren van het lagere zelf.

Alleen het weer leren spelen van die Hemelse symfonie kan zorgdragen voor het doorklinken van de Toon van Licht in de mens. En dat reinigt hem. En zo zijn we wellicht weer in staat die aloude maar toch o zo Nieuwe song, de Song van [Kosmische] Liefde en Eenheid over de hele planeet te zingen, zoals in oude tijden.

De vibratie van die Toon zal die lage Christuspoort weer openen …waar we slechts op één manier door kunnen om ons weer te verenigen met de Bron van alles. En Licht zal doorstralen naar al het leven om ons heen.

bron : http://www.hetgoddelijkplan.nl/

____________________________________________________________________________________________

Bemerk het verschil met het klassieke gebed "Onze Vader", zoals aangeleerd door de katholieke kerk :

.

.

Bron van Zijn, die ik ontmoet in wat mij ontroert,

Ik geef u een naam opdat ik u een plaats kan geven in mijn leven.

Bundel uw licht in mij - maak het nuttig.

Vestig uw rijk van eenheid nu,

uw enige verlangen handelt dan samen met het onze.

Geef ons wat we elke dag nodig hebben aan brood en aan inzicht.

Maak de koorden van fouten los die ons vastbinden aan het verleden,

opdat wij ook anderen hun misstappen kunnen vergeven.

Laat oppervlakkige dingen ons niet misleiden.

Uit u wordt geboren:

de alwerkzame wil,

de levende kracht om te handelen,

en het lied dat alles verfraait en zich van eeuw tot eeuw vernieuwt.

___________________________________________________________________________________________________________

De uitdrukking: "Ik ben in deze wereld, maar niet van haar" kennen we allemaal.  Het duidt op een zekere tweeslachtigheid ; men staat wel in deze wereld, maar kennelijk behoort men er niet toe.

Klopt dit, is dat wel zo? Hoe laat zich dit verstaan?

Misschien kunnen we een voorbeeld nemen, iets dat we ongetwijfeld allemaal wel eens in deze wereld hebben ervaren : Verliefdheid.

Ben je ooit verliefd geweest ?  Hevig verliefd, reddeloos verloren, met maagkrampen, een staat van zijn waarbij we niet meer weten waar we het zoeken moeten.  Telkens komt het beeld van de geliefde in onze gedachten, ons hart trilt en ons gemoed schiet vol.

Juist, je herkent het.  Op dat moment is men niet meer van deze wereld.  Men leeft wel in deze wereld maar niet meer bewust, want al onze gedachten, geest en emoties worden beheerst door de geliefde.  Ons werk wordt opzij geschoven, onze dagelijkse bezigheden laten we versloffen want we willen zo graag bij de geliefde zijn. De wereld doet er even niet meer toe.

Dit is de wereldse versie van: "Ik ben in deze wereld, maar niet van haar".

Een heilige heeft dit ook.  Maar dan permanent.  Hij/zij heeft de Kosmische Liefde gevonden en toebedeeld gekregen.  Deze heilige heeft de Bron gevonden die zichzelf heeft herkend in deze heilige. En dan ontstaat die liefdesrelatie, een oeroude aantrekkingskracht die de mens weer verbindt met de Schoot van alle dingen.

Die aantrekkingskracht is overweldigend.  Het is Kosmische Liefde die iemand vult en die hem woordjes van dankbaarheid en poëtische regels laat prevelen, die hem bladzijden van vervoering doet schrijven.

Zo iemand als Jan van het Kruis (St. Juan de la Cruz) vertolkt dit als volgt:

" De diepe verrukking van al die zachte aanrakingen van God is zo zoet, dat één van hen al meer dan genoeg is om al het lijden in dit leven te compenseren, hoe zwaar het ook is en hoe lang dit ook mag duren".

Die Kosmische Liefde is het begin en eind van alles. Men wordt opnieuw geboren door Liefde en men 'sterft' in het lagere zelf door Liefde.

De student van de Waarheid komt tot Leven en legt zijn onvolmaaktheden af ... in Liefde.

Hij begint zijn zoektocht naar de Waarheid door Liefde, die een verlangen in hem wakker maakt om een bijna onmogelijke taak te beginnen en hij eindigt in Liefde wanneer Geest hem waardig heeft gevonden en hem geheel heeft gevuld met Liefde.

En tussentijds leert hij de Waarheid in vele gradaties kennen, wordt hem de Wijsheid gegund en worden hem de Mysteriën deelachtig.

Hij eindigt dan als de Volmaakt Nieuwe Mens, de goddelijke Mens die in Christusbewustzijn verblijft. Losgemaakt, ongebonden aan deze wereld, volkomen Vrijgemaakt. "Hij leeft in deze wereld, maar is niet meer van haar."

***

Wat is er nu gebeurd?

Waar is dit nu de uiting van?

De huidige mens is een complex wezen waarbinnen twee onverenigbare naturen zijn verenigd, samengebonden en veroordeeld tot elkaar: Geest en materie. Licht heeft zich gebonden met duisternis. Alle fysieke vormen, al onze emoties, denken en gedachtevormen, en al ons aardse handelen zijn onderdeel van materie. Zelfs de relaties met andere mensen of met onze geliefden behoren toe aan materie. Ook een relatie is een aspect van deze aardse wereld, waarin alles tijdelijk is. In feite komen alle vormen van samenzijn en samenwerking in werelds verband door karmische eisen tot stand, door begeerte/liefde, door voortplanting en instandhouding van deze wereld.

In de mens zijn twee tegengestelde naturen verenigd die in principe onverenigbaar zijn. Dat wat zuiver is, is ondergebracht bij dat wat onzuiver is. Dat wat Waar en waarachtig was, huist in een illusie en in een gedaante die grof en dicht is.

De mens is de bundeling van de twee natuurordes die in de schepping voorkomen: het Goddelijk Rijk en de werelden van de duisternis of materie. Lichtdeeltjes zijn in een oerverleden vanuit het Rijk van het Licht verspreid in het rijk der duisteris, maar tevens gevangen gezet in materie. En materie wordt gekenmerkt door begeerte, door disharmonie.

Al die lichtdeeltjes zijn omlaag gedaald om alle zielen te helpen herinneren wie ze zijn. Maar het Licht kan niet uit eigen macht uit de duisternis ontsnappen. Duisternis heeft haar overweldigd. Echter, deze Lichtdeeltjes, deze aspecten van God in het hart van de mens, kunnen wel helpen de eeuwige Roep te verstaan die door het veld van de Gnosis als straling wordt uitgezonden. En zo kan dan actie/initiatief worden genomen om het tij te keren.

Ieder Lichtdeeltje is in feite de sleutel naar de poort van het Goddelijk Rijk mits de mens positief reageert op de Roep en het innerlijke Lichtdeeltje de kans geeft zich uit het pantser van het lagere zelf te wurmen.

Het hart komt in actie als een sleutel tot Gods huis.

Ik mag je herinneren aan de volgende parabel van "De sleutel tot het hart": 

"Toen het heelal uit de oneindigheid tevoorschijn was gekomen, bevonden de mensen zich nog in een staat van oneindige scheppingskracht, dicht bij God. Maar God wilde dat de mens zich tot een zelfstandig schepsel zou ontwikkelen en creëerde daarom de Aarde als woonplaats voor de mens.

"Maar hoe voorkomen we dat de mensen steeds terugkomen naar de hemel", vroeg aartsengel Gabriël zich af. "Want ze moeten wel blijven waar ze zijn om zich verder te ontwikkelen."

God en de andere aartsengelen knikten en begonnen te bedenken wat ze zouden kunnen doen om de mens op de Aarde te houden.

De engel Michaël zei: "We moeten de hemel afsluiten".

"Maar waar laten we dan de sleutel?" vroeg Gabriël.

Michaël antwoordde: "We moeten de sleutel ergens verstoppen waar de mensen hem niet kunnen vinden".

"We zouden de sleutel op de bodem van de diepste oceaan kunnen leggen", stelde de engel Rafaël voor.

Maar God zei: "Ik ken de mensen, daar zullen ze hem zeker vinden".

"Dan verstoppen we de sleutel onder de sneeuw op de top van de hoogste berg", zei de engel Uriël.

Maar God zei weer: "Daar zullen ze hem zeker vinden".

"En in de verste uithoek van het heelal?" vroeg de engel Ezechiël.

God antwoordde: "Ook daar zullen ze hem vinden".

Toen nam Gabriël weer het woord: "Ik weet wat we moeten doen. We verstoppen de sleutel in het hart van de mens!"

En toen zei God: "Ja, laten we dat doen. De mensen vinden de sleutel eerder op de bodem van de diepste oceaan, of op de top van de hoogste berg, of in de verste uithoek van het heelal dan in hun eigen hart. Maar als ze hem in hun eigen hart vinden, dan zullen ze hem ook mogen gebruiken!"

Die lichtdeeltjes die opgesloten zitten in materie worden momenteel overheerst door de krachten van de duisternis, maar eens zullen ze weer terug moeten keren. En die kans wordt aangereikt in deze tijd, waarin zoveel gaat gebeuren.

Die tijdelijke vereniging tussen Licht en Donker zal weer verbroken moeten worden zodat het Licht weer voluit en vrij kan branden. Het huidige verbond is een verbond in ketenen die het Lichtdeeltje heeft vastgezet op het kruis van opoffering.

Dat verbond was in wezen een hemelse vergissing. Het zou nooit zolang voor de mens hebben moeten duren om zich weer te herinneren wie hij is en zich weer te bevrijden, maar het moet gezegd dat de krachten in deze wereld ook nog nooit zo sterk geweest zijn. De mens ligt in coma en de krachten der duisternis hebben kans gezien zeer veel energie van de Lichtdeeltjes af te tappen en werden hierdoor zeer veel sterker.

Het tij keert en Mani hielp ons daarbij. Zijn credo was: "De Geest zal de ziel weer redden uit materie".

Zie je ook de analogie met het verhaal van de parel?: "De jongeling die door zijn machtige ouders naar Egypte wordt gestuurd om daar de parel des levens te ontfutselen aan de draak (of slang). Hij gaat op weg, legt zijn kleren af en doet kleren aan die passen in deze wereld. Maar eenmaal in Egypte wordt hij dronken gevoerd en slaapt in, betoverd als hij is. Hij blijft onnatuurlijk lang in droomtoestand. Zijn ouders raken ongerust en sturen een adelaar, een boodschapper die door te schreeuwen hem misschien kan wekken. Dat lukt, en de jongeling gaat eindelijk op reis en ziet na veel avonturen kans om de draak te vinden en de parel te ontfutselen. Hij neemt hem weer mee terug naar huis, doet zijn oude kleren aan en zijn ouders zijn dolblij dat hij weer terug is na zo'n lange tijd."

Als de mens die sleutel of parel in zijn hart vindt en ophoudt met dromen, kan hij zijn weg als de komende nieuwe Mens terugvinden. Wanneer hij door kennisneming van de Waarheid zijn begeerte en  passies beteugelt, zijn ziel loslaat en deze niet langer vanuit het lagere zelf wil controleren, dan zal hij de voordeur van Gods Huis kunnen openen met de sleutel die hij in zijn hart heeft gevonden. Hij zal zijn eigen Lichtdeeltje zien opvlammen als een baken van Licht. Niet voor hemzelf, maar voor anderen.

Pas op die manier zal het antwoord op de Roep die door hem heen echoot en Vervolmaking biedt, waardoor de ondeugden van het materiële lichaam in deugden worden omgezet, tot een nieuw Mysterie in hem worden. Roep en antwoord bewerkstelligen de ontwikkeling van de innerlijke tempel in de kandidaat die een plaatsje wil verwerven in de Ark van Christus, het machtige "zeilschip van bewustzijn" die langs de regenboog van Aarde naar de Ware Hemel kan varen. Zo leert hij God kennen en zo leert God hem kennen.

"De Geest redt de ziel uit de stof". Het is deze eenvoudige regel die alles verklaart over Gnosis. Het is de altijd weer opofferende gezindheid van Liefde anderen te willen helpen op te staan. Dit zijn de Werelddienaren van morgen waarin de Roep en het antwoord tot een geheel zijn samengesmolten, zodat mogelijkheden worden geopend om bressen te slaan in het pantser van het lagere zelf en materie, om alle overige Lichtdeeltjes op Aarde te kunnen helpen ontwaken.

Het is deze Liefde die de fundamentele verantwoordelijkheid opwekt om de weg van het Licht te gaan, voor zichzelf, voor zijn medemens en voor de wereld. Dit is de manier waarop dienstbaarheid aan de mensheid tot uiting komt. Want de tijd is nu.

***

Het 5-voudige Pad van Bevrijding:

Menig geïnteresseerde persoon heeft al de eerste drie fases van ontwikkeling van het vijfvoudige proces van bevrijding bereikt; namelijk: inzicht, hunkering naar verlossing en zelfovergave. Het bewijs hiervan wordt geleverd door het begin van de vierde fase; de fase van de nieuwe levenshouding.

Maar dit alles zou alleen hebben kunnen gebeuren door Geloof. Want alleen hij die het Doel van Christus begrijpt zal in staat zijn om direct en intelligent te handelen vanuit die toestand van Geloof. Dit houdt in dat hij op basis daarvan zijn weg zal vervolgen naar het in praktijk brengen van de vierde fase; de fase van de nieuwe levenshouding op weg naar realisatie.

De Ark van Christus:

De magnetische sfeer, het gereinigde “lichaam”, het lichaam van de geheiligde, de Una Sancta, de Ark van Christus waarvan wij wilden dat je je daar bewust van werd, is een totaal nieuw levensveld. Het is de Nieuwe Hemel en de Nieuwe Aarde die Johannes op Patmos zag neerdalen en die hij weergaf in het Boek Openbaringen. Als het ons is gegeven om ons doel te bereiken, dan is het ons gegeven de Nieuwe Hemel-Aarde ook innerlijk als een zeer persoonlijk geschenk in onze eigen microkosmos te mogen dragen. Op dat moment zullen we de Nieuwe Aarde en de Nieuwe Hemel ook zien als het tweevoudige Christusgenootschap; pas dan zullen we er zo één mee kunnen worden dat de oude hemel en de oude aarde als het ware voor ons oplossen.

De opbouw van de Ark van Christus volgt een zevenvoudig ontwikkelingsproces:

-De eerste fase is het begin van groepsvorming;

-De tweede fase is de vorming van een goddelijke straling;

-De derde fase is de ontwikkeling van de goddelijke straling;

-De vierde fase is de doorbraak naar Shamballa;

-De vijfde fase is een magnetische band met de Christushiërarchie;

-De zesde fase is de ontwikkeling van het nieuwe Levensveld op Aarde;

-De zevende fase is complete bevrijding van dualiteit.

De Eindtijd:

Het echte Werk van Christus tijdens deze “eindtijden”, de onmiddellijke consequenties van de nu naderende Christelijke Macht, is er één van afbreken en desintegratie met alle gevolgen vandien. Vandaar juist nu de voorbereiding van de Ark van Christus die de ‘gekozenen’ zal verheffen naar veiligheid, voorafgaande aan de grote turbulenties die op ons wachten. De ‘gekozenen’ kozen zichzelf door de manier waarop ze in staat zijn zelfvergetelheid en onvoorwaardelijke liefde te demonstreren, en door het tentoonspreiden van een intelligente en goed geïnformeerde toewijding aan spirituele – en geen dualistische – werelddienstverlening. De gekozenen zijn de symbolische 144.000 (de twaalf stammen van Israël). Dit getal is feitelijk een numerologisch symbool gelijk aan 9 – het getal van voltooiing. Wij zijn het laatste stadium van voltooiing van een belangrijke Aardse en zonnecyclus binnengetreden.

Het nieuwe planetaire levensveld verkeert nu in een vergevorderd stadium en de Ark bereidt zich voor op zijn grote reis. De buitenste portalen zullen zich spoedig gaan sluiten, wat betekent dat iedereen die zich nog altijd compromitteert in zijn bestaan, dat wil zeggen iemand die de dualiteit wil blijven dienen, de nu komende kans voor de Oogst definitief zal missen. Naarmate de planetaire deadline steeds dichterbij komt, zullen de achterblijvers (als zij nog niet hebben geprofiteerd van de Gratie van een nieuw tijdperk) wel erg ver moeten springen om die buitenbarrière te kunnen overbruggen om zo toegang tot de Ark te verkrijgen, voordat deze wegzeilt naar het goddelijke Koninkrijk, naar de Nieuwe Hemel en de Nieuwe Aarde.

De Waterman van het Aquariustijdperk is het symbool voor het nieuwe tijdperk: hij giet het eeuwige Water uit aan al die diegenen die dorst hebben naar de Waarheid. Dit is het hart van het nieuwe tijdperk. Het kruis is voorbij, het Levende Water als symbool waar de mens in woont en van leeft om in Leven te blijven, zal in het hart worden gegrift van al diegenen die  op de openbaring van de nieuwe Aarde en de Nieuwe Hemel in de mens wachten.

Deze tijd breekt nu spoedig op de planeet aan. De planetaire deadline is dichtbij. Ik zie en lees al vele voorspellingen over de komende turbulenties.

De turbulenties bewerkstelligen de reiniging van Moeder Aarde. Ze zijn de vereffeningen van oud karma dat allemaal nog zal volgen, vooruitlopend op de komende schifting van diegenen die het eindexamen wel halen en diegenen die het niet halen. Tussen degenen die er niet voor kozen om de volgende stap te zetten en degenen die zich hier wel voor open stelden. Al diegenen die achter de komende verwoestende gebeurtenissen op onze oude wereld de openbaring van de Nieuwe Wereld zien en daarop wachten.

Liefde is de drijvende kracht op basis waarvan iemand zich op de (alchemische) bruiloft met zijn/haar geliefde wil voorbereiden.

Is dat ook niet zo als we gaan trouwen? En we in bad gaan en ons mooi maken voor onze geliefde? Een bruiloft is een speciale gelegenheid, net als een doop. Het is bezegeling van iets dat al lang geleden in onze ziel bekend was. Het is bezegeling van Liefde.

We begonnen dit verhaal met verliefd zijn en hoe ons dat zó kan bezielen dat we niet meer van deze wereld zijn.

De uitdrukking: “Ik ben in deze wereld, maar niet van haar" heeft verstrekkende gevolgen voor de komende tijd.

(bron : Goddelijk Plan)

_________________________________________________________________________________________________________

Vraag:

Alles lijkt te draaien om het lichamelijke, persoonlijke lijden van de mens Jezus. Zo wordt het ook beschreven in de bijbel en dit is het verhaal in de kerk. Wanneer de religieuze mens in de kerk opkijkt naar het kruis, waarop de mens Jezus is afgebeeld, zullen opnieuw de tranen van ontroering en emoties snel in de keel schieten waarbij hij enigszins besmuikt naar dit beeld van lichamelijk lijden kijkt dat voor de mens een enorm schuldgevoel opwekt. Maar, vragen we ons af, heeft Jezus werkelijk zo geleden en heeft Hij geen ander lijden en pijn gekend? Is dit nu de hele Waarheid?

Antwoord:

Jezus wordt door de religieuze mens als God verafgod en ondertussen vergelijkt men zijn lijden met die van de gewone mens.  Men heeft absoluut geen weet wat de Christusstaat van Jezus heeft betekend voor zijn lijden en pijn. Want Jezus heeft pijn geleden die ver uitsteeg boven het lichamelijke lijden, die de gewone mens associeert met zijn kruisiging.

***

Jezus de Christus was een Verlicht mens. Een Avatar, een Gezondene Gods die over buitengewone vermogens beschikte door zijn Verlichte staat.

Wanneer Hij had gewild, kon Hij heel gemakkelijk deze kruisiging afwenden.
Toch wilde en kon Hij die vermogens niet gebruiken want Hij wilde en moest Gods Wil uitvoeren én daarmee de profetiën laten uitkomen. Dit vertrouwen werd van Hem gevraagd en zo gebeurde het.

De Verlichte staat van Jezus was iets dat geen enkel onwetende mens begrijpt. Iemand die onwetend van de Waarheid is, kan de staat van een ingewijde in de Mysteriën Gods niet vatten. Zelfs een ingewijde discipel ziet maar nauwelijks kans de staat van de Verlichte Geest te zien en te vatten, laat staan de onwetende mens die slechts oog heeft voor de lichamelijke mens en de vergeestelijkte mens niet kent en bevat en even vaak van zich afzet.

Iemand die op weg is naar Verlichting, wordt geconfronteerd met verschillende vormen van lijden en pijn die zich tijdens de verschillende stadia van zijn tocht naar de allerhoogste top als Verlichte Ziel zullen openbaren.

Tijdens deze tocht op het universele Pad vindt het heilige proces van de Transfiguratie plaats: de Nieuwe Mens die geboren wordt in de oude mens, die tezelfdertijd wordt afgebroken.  Als de machtige feniks rijst de Nieuw Geborene op in de as van het oude.  Deze tocht naar het Licht, deze Transfiguratie van de mens tot de Verlichte Mens die via de Opstanding God heeft gevonden en met Hem en in Hem terugkeert, is een wereldgebeurtenis die we Gnostisch zullen moeten vatten. Het is een opoffering van het lagere zelf (de oude mens) om het Ware Zelf, de Christusvonk, in ons hart te laten opbloeien en die al het werk zal doen om de uiteindelijke Hereniging met God tot stand te brengen.

Het Ware Zelf zal met de hulp van de Geest het ego ontdoen van al zijn gehechtheden, verlangens en karmische belastingen en emotionele, mentale en zelfs psychische blokkades.  Een hele waslijst, maar wel nodig want zei Paulus al niet dat “vlees en bloed kunnen geen deel krijgen aan het Koninkrijk van God; het vergankelijke deel krijgt geen deel aan de onvergankelijkheid”. [1Kor. 15:50-58].

En dus zal eerst al het vergankelijke, het sterfelijke in de mens moeten worden ontdaan van al zijn banden met de vergankelijke wereld. Het ego wordt gestript van al zijn gehechtheden: het ego wordt “gekruisigd” en gaat “dood” naar zichzelf.

Hoewel dit geen fysieke dood is, wordt de pijn wel degelijk gevoeld.

Voor het ego, voor de persoonlijkheid die ervoor kiest om zijn ziel de gelegenheid te geven het Pad te bewandelen en op te staan, is dit een hele bevalling. Een zware en pijnlijke bevalling die slechts kan worden gedragen door devotie en een volslagen overgave aan God’s Wil.

Want de mens is een product van deze wereld en dus zijn de lichamen van de mens gebonden aan deze wereld. Degene die werkelijk het korte Pad van terugkeer naar Gods Koninkrijk wil gaan en begrijpt wat de voorwaarden zijn, weet dat hij alles los zal moeten laten en achterlaten.

Dit is de tweede vorm van lijden en pijn die de kandidaat van de goddelijke Mysteriën zal moeten ondergaan. En dit is een geheel andere pijn die de gewone mens ongetwijfeld wel eens heeft ondergaan tijdens zijn leven voordat hij spiritueel ging zoeken.

***

Maar dit is nog niet alles. De kandidaat die dit ondergaat en daarmee almaar leger wordt, dwz. een steeds kleiner ego en een almaar zwakkere kleine eigen wil, zal daarentegen gevuld worden met Geest. De Geest daalt in, omdat de weg hiervoor wordt vrijgemaakt in het hart.

De Geest krijgt daardoor de ruimte om zich uit te drukken in het lichaam zonder belemmeringen van de persoonlijkheid, ten behoeve van de heling van al het leven op aarde. De lege mens wordt een instrument voor goddelijkheid en wordt meer en meer geïnspireerd door Geest. Een nieuwe persoonlijkheid wordt geboren die zich almaar krachtiger gaat manifesteren in de uiterlijke wereld.

Een nieuwe mens krijgt gestalte, die zich zal gaan toeleggen op de Werken Gods om de mensheid te helpen en te wijzen op dezelfde Gang naar God. De Geest/inspiratie in hem zal het mogelijk maken Licht door te geven naar hen die dit vragen en dit kunnen dragen.

Deze nieuwe mens zal de boodschap willen uitdragen en zal zoeken naar andere harten die geïnteresseerd zijn om die boodschap, de Roep van God, te willen ontvangen. De ware discipel gaat op weg om te vissen naar zielen.  Dit is een feit en heeft een esoterische en wetenschappelijke achtergrond. Een dergelijk discipel is in staat díe mensen aan te trekken die hongeren en dorsten naar de Levende Waarheid die deze discipel kent en in zich weet.

Echter, tijdens dit werk, tijdens het uitdragen van de Waarheid, zal de discipel een strijd met de duistere krachten van deze wereld moeten aangaan. Want die zullen niet zo gemakkelijk een mensenziel laten gaan die eerst gebonden was aan deze wereld en als zodanig één van de soldaten van de duistere krachten was, als die wordt gegrepen door de boodschap, het Licht vindt en overloopt om aan deze krachten te ontsnappen, om aan deze wereld te ontsnappen en zo verlossing van de ziel te bereiken.

De ontvankelijke ziel zal antwoorden door de rijpheid van deze ziel ondanks het verzet van het ego die onherroepelijk ook naar boven zal komen. Beide responses ontstaan door het hernieuwde magnetische veld van de ware discipel via zijn verbondenheid met de Gnosis.

De niet ontvankelijke ziel echter zal geen antwoord kunnen geven waardoor het ego krachtig zal gaan tegenwerken.  

Deze discipel zal daarom worden gedwarsboomd door vele mensen. Het kan niet anders, als een natuurlijk gevolg van de veranderingen die in hem plaatsvinden en hij zal zwaar worden geattaqueerd door de duistere krachten die nog eens extra worden gemobiliseerd.  En die tegenstand is niet min.  Zeker in het begin waar de vermogens van de discipel nog niet zo volkomen zijn gevormd dat ze goed verweer hebben, zal hij vaak het onderspit delven. En met de grootste pijn van frustratie zal hij uitroepen: “De mens heeft geen belangstelling voor de Waarheid. De mens is een onnozele, een onwetende en kan niet antwoorden op de Roep”.

De discipel die deze strijd aangaat, kan dit doen door de Liefde die in zijn hart aan het groeien is van de Geest die een huis zoekt in zijn eigen hart. Die Liefde is het vuur die hem deze strijd laat voortzetten ondanks alle opofferingen, beproevingen en tegenslagen.

Het was al gezegd in Genesis: “Omdat je hebt geluisterd naar je vrouw en hebt gegeten van de boom die ik je had verboden, zal de grond vervloekt zijn omwille van jou! Zwoegend zul je van hem eten, alle dagen van je leven. Distels en doorns zal hij voortbrengen, met veldgewas moet jij je voeden. In het zweet zul je werken voor je brood tot je terugkeert naar de grond, waaruit je bent genomen….” [Gen. 3:17-19].

En die Liefde doet pijn. De strijd is pijnlijk en in het begin lijkt deze vrij ongelijk : kijk in de bijbel hoe Jezus wordt geslagen, bespuwd en geminacht door de onwetende mens die Hem niet begrijpt, maar die woedend wordt door de magnetische kracht van Jezus.  Dit nu is de derde soort pijn die de ware discipel ondergaat, en zál moeten ondergaan. De pijn van vernedering, van frustratie, soms ook van lichamelijke pijn, maar vooral een geestelijke pijn door de opoffering en de ondergang van het kleine zelf ten gunste van God en de aanrakingen van Zijn Liefde.

'St. John van het Cross' beschrijft dit heel treffend: “Zo zoet voelt de diepe verrukking van de aanrakingen van Gods hand dat slechts één ervan al meer dan voldoende is als beloning voor al het leed in het leven, hoe vaak dit hem ook trof.” [uit de Dark Night of the Soul]

Dit is een derde soort lijden en pijn die de kandidaat zal ondergaan en die hem klein maakt.
In feite die hem klein moet maken.

***

Tenslotte: deze derde soort pijn wordt enige mate verzacht als de Geest steeds verder indaalt en het ego zich meer terugtrekt, wanneer die Geest zich gaat manifesteren als een machtige onpersoonlijke Liefde naar de gehele mensheid. Die Liefde wordt alomvattend en zoekt een uitweg naar de collectieve ziel van de mensheid.

De discipel zoekt en verbindt zich met God, de Schepper van hele werelden en ziet het kwade en het goede in de mens als één geheel.

Die discipel wordt één met God en krijgt te maken met een Liefde die hij ontvangt en doorgeeft die accepterend en gevend is en niets hoeft te ontvangen omdat Goddelijke Liefde zelfdragend is. Deze discipel wordt ook één met de collectieve ziel van de mensheid die in wezen allemaal kleine aspecten van God zelf zijn.

De directe belaging blijft, maar hij wordt tevens geconfronteerd met de onwilligheid van de mensheid als de persoonlijkheid die de barrière vormt naar het hart.  Jezus en iedere discipel zal altijd de vrije wil van de mens respecteren.  Hij mag niets forceren.  En als zodanig mag hij ook geen weerstand bieden aan wat de mens met hem van plan is. Zijn Liefde wordt Compassie vanuit zijn één zijn met God.  Deze Compassie die door de onwetende mens niet kan worden begrepen en daardoor verkeerd wordt uitgelegd, is een heel pijnlijke. Het is een grote pijn van de ziel die gevoeld wordt tegen alle Waarheid in. Geest zelf wordt nu geconfronteerd met de weerstand ondanks het bieden van Liefde.

Dit is de vierde soort pijn die door-echoot door het hele universum.  De Universele Ziel krijgt geen mogelijkheid om in te dalen in de collectieve ziel van de mensheid omdat het wordt geblokkeerd door het onwillige kleine zelf.  Hemel op aarde kan worden gevestigd door al die zielen die dit zouden willen aanvaarden, maar die door het collectieve ego en het kwaad op aarde geen kans krijgen zich te manifesteren.

“Heer, vergeef hen, want ze weten niet wat ze doen”.

Dit lijden en de pijn van Liefde van Jezus is de pijn van een onbeantwoorde Liefde die elke Ware discipel uiteindelijk zal leren ondergaan. Hij zal het moeten ondergaan om dezelfde weg te bewandelen als Jezus.

***

Al het lijden en de pijn van Jezus waren zwaar en verschenen in verschillende gradaties. De lichamelijke pijn was maar kinderspel vergeleken met die andere pijn die Hij leed om de weg voor te bereiden voor de mens die zijn voorbeeld kan volgen om Verlossing te bereiken.

De fysieke dood zal voor de ware discipel niet plaatsvinden op weg naar totale Bevrijding. Het Heilige proces van Transfiguratie van de oude mens tot de Nieuwe Mens die op zal staan, zal dit overnemen.

Maar alle andere pijn en lijden zullen we ondergaan tijdens onze reis naar de allerhoogste top, en die kan slechts kan worden gedragen in blijheid en in vreugde door een volledige overgave en toewijding aan God met het Doel om weer in Hem op te kunnen gaan.

Het glorieuze resultaat overschaduwt alle pijn.

Dit is het Doel van de mens.

(bron : Rudolph Berger) 

__________________________________________________________________________________________________

Er ontvouwt zich op dit moment iets totaal nieuws in de Aardse levenssfeer. Het is natuurlijk niet nieuw in het universum, maar in het blikveld van de Aarde heeft het zich nog niet eerder laten zien. Als gevolg van de baan van ons hele zonnestelsel komen we nu in een nieuw magnetisch veld in het melkwegstelsel terecht. In dit veld ondergaat onze Aarde een mutatieproces als gevolg van de cyclische stralingsverandering van de Logos, wat steeds opnieuw alle hemellichamen beïnvloedt. Alles zal hier vernieuwen. Nieuwe en aangepaste wetten en zelfs een heel nieuw mensenras zijn hier op Aarde al aan het ontstaan. Dit is in overeenstemming met de frisse en nieuwe spiritualiteit die nu onweerstaanbaar oprijst in het bewustzijn van de mensheid op Aarde. Alles zal echt heel erg nieuw zijn. Daarom zullen ook allerlei leermethoden en toepassingen van de Oude Wijsheid die in het verleden hun dienst uitvoerig hebben bewezen vlug verouderd blijken, want de dageraad van het nieuwe bewustzijn verlangt dat  benadering van vroeger volledig vernieuwd en bijgewerkt wordt.

Om hiervan een voorbeeld te geven: Denk eens aan het effect van een steen die in het water valt. Zodra hij het water raakt, ontstaat er een cirkelvormige rimpeling die zichzelf reproduceert in steeds groter wordende cirkels, totdat die uiteindelijk niet meer waarneembaar is. Deze beweging, die we allemaal zo goed kennen, laat de werking van een kosmische wet zien. Als twee objecten elkaar ontmoeten, dan beweegt de vrijkomende kracht zich in cirkels. Hetzelfde verschijnsel kun je op allerlei gebied van Geest en stof vinden: licht, geluid, etherische trillingen, golven van Licht-kracht, enzovoorts. Allemaal planten ze zich op deze manier voort. Naar aanleiding van deze wet spreken we in de esoterie van krachtcirkels. Kracht die wordt uitgestraald en die zich eindeloos uitstrekt tot die uiteindelijk oplost in het Al. Hiervan kunnen we leren dat zulke krachtuitingen die die beweging tot gevolg hebben voortdurend moeten worden herhaald om een blijvend resultaat teweeg te brengen, vooral in de dichte wereld van de gevallen stof. En dan hebben we het over een andere kosmische Wet: de Wet van Herhaling.

Laten we eens aannemen dat een groep mensen moet leren reageren op een specifieke vibratie die door goddelijke sferen uitgestraald wordt als een daad van genadige dienst. De vibratie wordt geproduceerd, en na verloop van tijd zwakt hij zo ver af dat hij niet meer opgenomen kan worden. Dan moet er een nieuwe vibratie uitgezonden worden met dezelfde frequentie, en dit moet steeds opnieuw herhaald worden totdat de groep uiteindelijk tekenen van reactie, respons of voldoening geeft. Zodra dit gebeurt is er een andere impuls nodig voor de volgende stap in de bedoelde richting. Het karakter van zo'n intelligente en goddelijke impuls zal altijd afgestemd zijn op het moment, het doel en de behoefte. Daarom moeten werkers in het Veld van de Christus ook altijd open, nederig en onderscheidend zijn. Hun aanpak moet altijd afgestemd zijn op de omstandigheden van het huidige moment. De werker die alleen maar spreekt over wat bij de voorbije krachtcirkels hoort, en alleen daarmee in overeenstemming leeft, is niet in staat de nieuwe impulsen van de Christus te horen.

De menselijke levensgolf is nooit statisch. Er zijn veel enorme krachten die hem beïnvloeden hem, en iedere impuls is afgestemd op de behoefte van het moment. Dit feit heeft vergaande gevolgen. Denk bijvoorbeeld maar aan de kerk van de massa's. De kerk laat als sociaal fenomeen twee dingen zien. Ten eerste het humanistische aspect, met al zijn twijfelachtige consequenties en uitingen waar we al bekend mee zijn. Ten tweede presenteert de kerk zichzelf ook in mystieke waarden die afgeleid zijn van oude krachtcirkels die niet meer actief zijn, en daarom niet meer relevant voor de wereld. De dienaar van vandaag, die werkt onder het Nieuwe Convenant, betreurt deze eigenschappen van de kerk zelfs meer dan de atheïst. Waarom? Omdat een kerk die zich conformeert aan de behoeften van de gevallen wereld het lijden in de wereld in stand houdt, samen met alle onwetendheid en lijden. Een kerk die zich presenteert met versleten en archaïsche mystieke waarden laat daarmee zien dat zijn tijd voorbij is. Hij zal als een magneet werken op incongruente en kwaadwillige krachten die hun invloed in deze wereld willen laten gelden, ongeacht hoe oprecht de bedoelingen van de priesters en de congregatie ook zijn. Daarom is het essentieel om VANDAAG Kennis te vergaren die relevant is voor het huidige moment, als we het Pad van Wijsheid willen gaan, onder de poort door die naar de Nieuwe Wereld leidt, naar het Leven.

In de Schrift staat: "Er is vreugde in de hemel over iedere zondaar die spijt betuigt". Er komt een diepe vreugde in het hart van de transfigurist als hij ontdekt dat een sterk man die zijn dynamische energie eerst gebruikte op een minder juiste manier, in de goede richting gaat werken, en in harmonie met de Nieuwe Roep van de Christus-Hiërarchie. Hij weet dat een sterke werker toegevoegd wordt aan de oogsters in de wijngaard van de Heer. Maar wat moeten we zeggen van al diegenen die zich zonder het te weten iedere dag de levende Christus de rug toekeren door verkeerd gedrag en door vast te houden aan verouderde waarden en methoden, terwijl zij het nou juist zijn die geloven dat ze diep religieus zijn en goed geïnformeerd, en denken dat ze erg bewust zijn, en volledig afgestemd op Hem die het Al in stand houdt? Juist vanwege hun gebeden, hun meditaties en humanitaire visualisaties, en hun verouderde mystieke benadering is dat niet het geval.

Stel je eens voor dat de krachten die de Christushiërarchie bezielen morgen naar ons zouden komen met het verzoek om het Grote Werk op een bepaalde manier te dienen. Ze zouden naar ons toe komen met een warme uitnodiging. Ze zouden ons zelfs smeken te "komen helpen", maar wij zouden dan weigeren vanwege de uitlatingen van een spiritueel leraar of een religieuze groep, of vanwege een tekst of leer die ooit, lang geleden van waarde was!

Zo kun je de Christus afwijzen op grond van oude en nu dus verouderde uitingen van Christus! De werkers in de veld van de duisternis zijn altijd bang dat de mensheid de hartslag van de tijd niet kan horen, de ritmische vibrerende impulsen van nieuwe en vitale kosmische krachten. Ze vrezen dat de mensheid in plaats daarvan verkiest om vast te houden aan het verleden of aan wat bekend is, en daarom 'veilig'. Ze vrezen dat het menselijk ras niet langer wenst samen te werken met de ware dienaren van de wereld die het werk van het nieuwe Jeruzalem helpen manifesteren, en dat velen van hen die een reëel potentieel voor de oogst hebben Oost-Indisch doof zullen zijn en de altijd nieuwe goddelijke Roep tot Goedheid, Waarheid, Schoonheid en Gerechtigheid zullen negeren.

Dat is de voortdurende onzekerheid waarin we tegenwoordig leven. Wanneer zal het moment komen, het altijd terugkerende moment in de tuin van Gethsemane waarop zij die terug zullen keren de woorden spreken: "Konden jullie niet een uurtje samen met me waken?" Wanneer zal het moment komen dat we in onze toegewijde mystieke oefeningen in slaap vallen en zo de Nieuwe Roep afwijzen, terwijl het hart van de wereld bloedt? Dit is de heilige angst, de heilige angst van Liefde, van alle dienaren van de Christus.

"Toen ik nog een kind was, sprak ik als een kind, begreep ik als een kind en dacht ik als een kind. Maar nu ik een man ben, heb ik kinderachtigheid opzij gezet." Veel mensen zien de harde en kleurloze realiteit van tegenwoordig, en terwijl ze hun handen in ontsteltenis en wanhoop blijven uitstrekken, en smeken dat de wereld gered mag worden, zijn het anderen die de stem van de Redder kunnen horen - "Kijk, ik sta voor de deur en ik klop aan." - en dus openen zij de deur die naar Verlossing leidt.

Bij de eerste klop ervaren we de beginimpuls van de magische krachtcirkel. We zien het stralende Nieuwe Evangelie, het beeld van de toekomst, het prototype van de komende nieuwe Mens en de maatschappij van morgen. We vangen een glimp op van iets dat de goddelijke Wil voor ons en onze wereld bedoeld heeft, en terwijl we in dit goddelijke licht baden weerklinkt er een oceaan van geluiden van de tweede klop op de kamers van ons hart: "Werk je verlossing uit in angst en beven." En dus gaan we op reis. We nemen de pelgrimsstaf op en trekken onze jas aan. We reizen af, dwars door de grote poel des verderf, naar het Land van de gouden dromen.

Maar dan valt de derde klop als een donderklap op de ramen van de ziel: "Heb uw naaste lief gelijk uzelve. Geef uzelf in zelfopofferende en liefdevolle dienstbaarheid aan allen!" Bedenk daarbij dat de goede herder niet terugkeert voordat hij al het mogelijke gedaan heeft om ieder verloren schaap te redden, voordat de gong van het laatste Oordeel klinkt.

Dus wij gaan nog niet op weg naar het Land van de gouden dromen. We zullen hier nog een poosje werken, hier in het gevallen leven, want we zien hoe onze broeders en zusters verscheurd worden door de helse krachten van het kwade beest. We kunnen niet meer slapen want er ligt op straat in een verwoeste stad een kind te huilen; hij kan niets zien hij kan niet lopen, hij kan alleen nog maar huilen om zijn moeder. Heb je dat huilen gehoord? Heb je het gehoord hoe er geklopt werd op de kamers van je hart, van je hele wezen? Heb je het huilen van al die miljarden zielen gehoord die vandaag in de martelkamers van de gevallen wereld worden gefolterd ?

Kun jij slapen als je denkt aan de totale degeneratie die niet alleen de volwassen bevolking in zijn greep heeft, maar ook steeds meer jongeren? Deze degeneratie sleurt hen in een duizelingwekkende vaart  naar beneden, terug naar het beginpunt van Lemurië. Kun jij kalm blijven als je bedenkt dat de toekomst die de mensheid voor zichzelf geschapen heeft, volledig uitzichtloos is? Kun je vrede voelen bij het denken aan de angsten van de mens, de wanhoop van zovelen, en de alarmerende bedreiging van steeds meer geweld, die samen de labiele situatie in stand houden waar de hele menselijke structuur op gebouwd is?

Dat is dan ook de reden dat de ware dienaar van het Nieuwe Leven een onaantastbare Citadel van Waarheid begint te bouwen, hier en nu, temidden van iedereen. Zo zoeken we rechtvaardigheid voor de verschopten van deze wereld, en pogen we de verdwaalden te redden. We bieden ze de troost van onze daden; en onze citadel laat het licht van de nieuwe Realiteit over de Aarde schijnen, als een baken in de verduisterde wereld.

Zij die hieraan werken zullen de goddelijke cadansen horen, waarmee de methode tot het bereiken van bevrijding verteld wordt aan ieder die oren heeft om te horen. Maar wat moeten we toch met hen die weigeren te luisteren, die niet willen horen? Zij zullen zien en voelen hoe de klop van de Heer op de deur in een grote klap verandert die hen in hun gebroken realiteit onderuit haalt. Hun lieve Heer zal in de toorn van goddelijke Gerechtigheid ontsteken, omdat ze de fundamenten van Goedheid hebben ontheiligd, en de Waarheid de toegang tot hun angstige en veinzende harten hebben ontzegd.

De man van morgen zal de breekbare methoden, die afgeleid zijn van zijn oude impulsen, niet meer gebruiken, want ze vertonen nu een gelijkenis met de dood. De nieuwe mens is intelligent. Hij begrijpt dat de prins van deze wereld nu op een andere, een nieuwe manier geveld moet worden. Daarom werp hij zichzelf op met lichaam, geest en ziel om te helpen midden in het vijandelijk gebied de grote Citadel op te richten. Hij, en zijn geallieerden in ware goddelijke solidariteit en heilige gemeenschapszin, strijdt tegen de hordes van het kwaad op een voorzichtige en weloverwogen manier. Ze sturen hun krachtimpulsen keer op keer in de gevallen wereld naar buiten, totdat deze cirkelvormig uitwaaierende golven van vitaliteit uiteindelijk het gewenste effect hebben. De Citadel van de Christus is onaantastbaar, en van daaruit gaan de vrienden naar het slagveld van deze wereld, om daar te helpen de voorwaarden te scheppen voor het bouwen van een nieuwe wereld.

Laten we eens uitkijken over het slagveld. We zien een gigantische groep mensen die bezig zijn in de kunsten, in de regering, de wetenschap en de kerk. En allemaal hebben ze zich ondergeschikt gemaakt aan het bijbelse Beest. De grote kudde, de man uit de massa, vertrouwt op zijn leiders. Kunst, regering wetenschap en kerk leiden de massa daarheen waar ze het best misbruikt kunnen worden door de verraderlijke krachten die achter hen staan. De massa's worden onwetend gehouden en met een kluitje in het riet gestuurd, en eventuele protesten worden omgevormd tot humanitaire organisaties. Humanitaire slogans en organisaties zijn de prostituées die juist de Uiteindelijke Bevrijding tegenhouden van hen die naar het Ware Licht verlangen. Maar als de Citadel klaar is, dan zullen allen die werkelijk dorsten er binnen kunnen gaan, en er Beschutting vinden voor de grote storm die binnenkort over ons heen komt razen.

 Uit: de Nieuwe Gnosis (bron : Rudolph Berger)

____________________________________________________________________________________________________

Marie Poutz, toegewijd lid van de Theosofische Genootschap in Amerika, hield deze lezing in `Olcott', Wheaton, Illinois, in de zomer van 1935 :

.

Mensen zijn geneigd te denken dat, om succesvol te zijn, meditatie gepaard moet gaan met enige astrale verschijnselen – zoals het zien van vormen, kleuren, het horen van geluiden, bellen enz., zelfs met enige zuiver lichamelijke gevoelens – een rilling langs de ruggengraat,
een tinteling in de vingertoppen – die voorbeelden komen bij me op en zij worden met vreugde verwelkomd en van de daken geschreeuwd, tot ontzetting van hen die die ervaringen niet hebben gehad en daarom hun eigen meditatie als mislukt beschouwen.
Zulke onbenullige en vaak dwaze verschijnselen maken een meditatie niet geslaagd. Zij zijn eerder een sta-in-deweg, omdat zij de aandacht van de innerlijke werkelijkheden afleiden.
Het is beter om niets te zien en te horen op de psychische gebieden, zodat het bewustzijn,
dat geheel naar binnen is gekeerd, gemeenschap met het goddelijke kan bereiken en geleidelijk het persoonlijk zelf kan verenigen met het Ego bewustzijn.
Degenen die zeggen dat zij geen resultaat kunnen zien, hebben soms meer succes dan zij denken, want hun dierbaren die hen nabij staan, zien hen groeien in geduldig begrijpen en in grote vrede en dat is een bewijs dat het intuïtieve beginsel, het buddhi, zoals we in de theosofie zeggen, langzaam aan wordt vrijgemaakt in de meditatie en naar beneden het hersenbewustzijn binnen dringt.
Laten we eens een paar vereisten voor een succesvolle meditatie bekijken. De eerste vereiste is dat we volledig van de creatieve kracht van de gedachte overtuigd moeten zijn. Als we niet de overtuiging hebben, dat we ook werkelijk iets doen, dan zal de meditatie slechts een vorm blijven.
We verkondigen dat we in de kracht van de gedachte geloven, we spreken er over, we onderwijzen het, maar de manier waarop we dit allemaal vergeten wanneer we geconfronteerd worden met moeilijkheden en wegzinken in deprimerende of destructieve gedachten, in grote en kleine zorgen, laat zien dat we dit alleen maar met de mond belijden. Het doet me denken
aan mensen die, alsof het heel vanzelfsprekend is, naar de kerk of naar de tempel gaan, liederen zingen en gebeden opzeggen en dan terugkeren naar huis naar hun gewone en alledaagse leven en dan dat allemaal vergeten.
Ik heb vaak gehoopt dat we de astrale en mentale wezens zouden kunnen zien die we de wereld inzenden. Maar misschien is het wel barmhartigheid dat we dat niet kunnen, want ons verantwoordelijkheidsgevoel zou ons wel eens kunnen vermorzelen.
Om dus met succes te mediteren moeten we er van overtuigd zijn, dat het een krachtige scheppende daad is – niet slechts een dromen en je `goed voelen.'
Vervolgens moeten we een zekere hoeveelheid concentratie bezitten en dat is heel erg moeilijk voor ons. Ons leven gaat zo snel van het een naar het ander, dat we bijna de hele tijd in het verleden, heden en de toekomst leven. In het verleden, omdat we ons vaag herinneren wat we hadden moeten doen en niet of onvolmaakt deden ; in het heden omdat we met één deel van onze aandacht gericht zijn op wat we aan het doen zijn; in de toekomst omdat we al aan het dromen zijn wat we daarna zullen doen. Natuurlijk vragen bepaalde professionele en technische beroepen meer aandacht en meer concentratie; maar over het algemeen is onze aandacht zelden onverdeeld.
Neem b.v. het lezen van de krant.  Wij lezen de koppen over de moorden en ontvoeringen, maar hoeveel mensen zouden een volledig en intelligent verslag kunnen geven van de loop der gebeurtenissen in hun eigen land en elders! We zouden concentratie kunnen ontwikkelen die voor een geslaagde meditatie vereist is, als we de moed hadden ons op alles wat we doen
te concentreren, op elk klusje, hoe oninteressant ook ; kort gezegd als we intens en
volledig in het nu zouden leven zoals Krishnamurti adviseert. Maar het is zo veel gemakkelijker om ons denken weg te laten drijven en als een vlinder rond te laten
fladderen.
Meditatie is een zaak van ieder persoonlijk en een ieder moet ontdekken wat hem
het best past.
Maar van tijd tot tijd zijn er algemene methoden en instructies gegeven en we zouden misschien over een paar van die methoden eens kunnen nadenken.
Stel dat de tijd voor onze dagelijkse meditatie is aangebroken. Ik ga ervan uit dat ieder van u zich er van bewust is hoe belangrijk dagelijks mediteren is, indien mogelijk op het zelfde uur en op dezelfde plaats om te profiteren van het ritme dat door zo'n regelmaat in gang is gezet.
De eerste moeilijkheid die we moeten overwinnen is de gedachte aan de vele plichten die nog gedaan moeten worden.
De meesten van ons zijn zo druk, dat we ons af zitten te vragen wat we voor de kinderen moeten doen en of zij op hun ontbijt wachten en of dit of dat, of iets anders gedaan moet worden. Het is onmogelijk om op zo'n manier te mediteren. Wij hebben besloten om 15 minuten of langer te blijven zitten en we moeten gewoon de rest buitensluiten. We mediteren niet en we doen ook niets als we allebei proberen te doen.
De eerste moeilijkheid waar we overheen moeten komen, is dus de gedachte aan de vele plichten die om de hoek liggen te loeren om ons te overvallen. Sommige mensen proberen met kracht de herinnering aan dingen die nog gedaan moeten worden te onderdrukken. Maar het is verstandiger geen geweld te gebruiken. We kunnen een vurig paard niet met slaan tot
onderwerping brengen.
Het is beter het denken een paar minuten van te voren op hogere dingen te richten.  Dan gaan we gemakkelijk zitten en brengen het lichaam tot rust – fysiek, astraal en mentaal. Men adviseert om, als dat mogelijk is, met gekruiste benen op de vloer te zitten, maar er zijn veel mensen voor wie zo'n houding erg ongemakkelijk zou zijn.  Zij zouden dan onmogelijk het
lichaam kunnen vergeten. Ga dus makkelijk zitten met de ruggengraat rechtop zodat de stromingen er zonder onderbreking of hindernissen doorheen kunnen stromen.
Sommige mensen gebruiken mantra’s of speciale zinnen om hun lichaam rustig te maken. Gebruik dat waarvan u denkt dat het helpt. Ik zelf vind het woord `vrede', drie maal langzaam herhaald, erg krachtig en bruikbaar.  Dus `vrede' … `vrede'… `vrede' en tegelijkertijd voel ik vrede in mij opwellen vanuit het centrum van mijn wezen als een zuiver gestadig wit licht dat
van binnenuit en van buitenaf straalt, mij met rust en sereniteit vult en dan in de wereld uitstraalt en deze met vrede vult.

Dan kan de meditatie beginnen. Men heeft meditatie in twee fases verdeeld – gewone meditatie en contemplatie. Maar de ene meditatie vloeit zo geleidelijk aan over in de andere dat we hen beide tegelijkertijd kunnen overdenken. Gewone meditatie bestaat uit het nadenken over het gekozen onderwerp, in het overdenken van de diverse aspecten ervan en het ontdekken van het doel en de waarde ervan. Je kunt een vers uit een geschrift kiezen, een
passage uit een godsdienstig boek, een bijzondere eigenschap die je in je zelf wilt ontwikkelen. Maar laten we eens dat ene onderwerp uitwerken dat ik altijd buitengewoon
belangrijk heb gevonden – het Ene Goddelijk Leven in alles en onze eenheid
met dat Leven.
Veel mensen die dat onderwerp kiezen zijn geneigd te veel in een meditatie te omvatten. Zij denken nogal vaag aan het Leven in alles, in alle koninkrijken, in alle sterrenstelsels aan de hemelen en dat allemaal in een paar minuten. Natuurlijk is het resultaat dat zij van zo'n onbestemde meditatie opstaan zonder dat zij zich ergens in het bijzonder bewust van zijn geworden.
Laten we eens stil blijven staan bij dat woord `bewustwording.' Meditatie heeft geen enkele zin als zij alleen als intellectuele oefening wordt gedaan, om ons een beter mentaal begrip van het een of het ander te geven. Meditatie moet leiden tot een ultieme, grotere verwerkelijking van ons zelf. Er is nogal een verschil tussen verwerkelijking en begrijpen. Het gaat om de bijzondere verwerkelijking die we door zo'n meditatie zouden kunnen verkrijgen.
Laten we dus één onderwerp per dag nemen – een vriend, een bloem, een rots, de Meester – en laten we proberen alles wat er aan goddelijkheid, aan schoonheid en aan goedheid in is te ontdekken. Als voorbeeld nemen we een rots. Denk tijdens de meditatie hoe het leven van de
rots lijkt op jouw leven. De rots wordt net zoals jij geboren en sterft, hij heeft vorm, kleur enz. Hij maakt deel uit van de rotsachtige structuur die de grondslag van de aarde vormt, die de schepselen die erop leven draagt en die onwankelbaar door de eeuwen heen die dienst verricht…. De belichaming van kracht en betrouwbaarheid.
Voeg er net zoveel details aan toe als je kunt bedenken. Als je steeds dichter bij het leven zelf komt, het leven dat in die rots uitgedrukt wordt, zal de scheidslijn tussen dat leven van de rots en het jouwe gaan verdwijnen, want het Leven is één en onze verdeling in de diverse rijken – het mineralen-, planten-, dieren-, mensen- en bovenmenselijke rijk – is min of meer willekeurig. Zo'n verdeling bestaat niet. Het leven loopt door alle rijken heen en
het is één.
Stijg dan boven het denkvermogen uit, houd op met redeneren, stijg in volkomen stilte op – de stilte van intense verering - en schouw het voorwerp van je meditatie als een levende aanwezigheid.
Als het goed gaat, zou je met de levensvonk van de rots contact kunnen maken en er één mee worden. Je zou – zoals de rots – zijn voortdurende druk tegen zijn gevangenschap kunnen voelen.  Je zou zijn vage en onverwoordbare verlangen naar grotere vrijheid voelen, een verlangen dat door jou en alle schepselen gedeeld wordt.  Je zou zelfs de indrukken van buitenaf beginnen te voelen die het opgesloten leven door de scheuren heen bereiken daar waar de vorm van de rots minder vast is.  En misschien zou je je de zwakke pogingen van het leven van de rots, die daarop reageert, kunnen voorstellen.  Wie weet, misschien drukt dat
tegen die groeilijnen aan, die de kristalvormen van de rots bepalen.
Dit is misschien geen echte wetenschap en het lijkt misschien dwaas, maar als je er in slaagt je eenheid met dat leven te verwerkelijken, al is het maar even, dan voel je misschien iets aan van waaraan dat vage leven van de rots probeert te beantwoorden en hoe het probeert geleidelijk aan verder te komen om zich vollediger uit te drukken in het plantenrijk.
Die verwerkelijking van het innerlijk leven zou het doel van de meditatie moeten worden. Als je dagelijks jouw leven en het leven van de rots als één laat kloppen, dan zul je vroeg of laat een onvergetelijke blik opvangen van wat `eenheid van leven' betekent.  Dan kun je uit eigen ervaring spreken over wat Eenheid werkelijk betekent.
Totdat we ook maar iets van die verwerkelijking bezitten, kunnen we herhalen wat in de boeken staat, maar we kunnen er niet met overtuiging met anderen over spreken, wat we wel zouden kunnen wanneer we de eenheid van leven niet in het hoofd, maar in het hart gevoeld hebben.
Je kunt op dezelfde manier je eenheid met een bloem, een dier of een vriend uitwerken en verwezenlijken. Stel je eens voor hoe je vriendschap zou toenemen als je die vriend kon meenemen in je meditatie, met hem in eenheid zou kunnen mee trillen en de schoonheid van zijn ziel verwerkelijken, die één is met jouw schoonheid.
Zo'n vriendschap zou eeuwig duren.  Je zou hem nooit kunnen opgeven, wat die vriend ook zou doen, want zijn onvolkomenheden zouden zeker steeds minder belangrijk worden.
Als je echt serieus bent, zou je zelfs iemand in je meditatie kunnen opnemen die je afkeer opwekt of die je irriteert. (ik gebruik het woord `vijand' niet, want ik
geloof niet in vijanden).
Doe het en erken objectief zijn goede eigenschappen zonder je daarover op te winden – want iedereen heeft goede eigenschappen.
Herinner je de gelegenheden dat hij onzelfzuchtig handelde. Stap voor stap, terwijl je het goede in hem erkent, hef je jouw bewustzijn op naar het niveau waar jij – het Ego – één bent met het Ego van de persoon die jou pijn doet en in die eenheid word jij je bewust van de moeilijkheid die jullie beiden, als Ego's, ervaren in het tot uitdrukking brengen van de innerlijke God hier beneden. Jullie hebben dezelfde moeite met het uitdrukken van het
Zelf; en waarschijnlijk ben je, als iemand jou pijn doet, niet helemaal onschuldig.
Maar als je je daarvan bewust bent, als je de moeite ziet die de Ego's hebben om dingen te regelen die betrekking hebben op de schepselen hier beneden, dan zul je het begrijpen en in de goddelijke vreugde van dat begrijpen, zullen alle vijandschap en gevoelens van gekwetstheid snel uit je leven verdwijnen.

In werkelijkheid is geen mens je vriend en geen mens is je vijand; maar zij zijn allemaal op dezelfde manier je leraren.
En het zou wel eens zo kunnen zijn dat, in die aanraking van eenheid met dat andere ego, je hem net die extra kracht kunt geven die hij nodig heeft om de impulsen van zijn eigen persoonlijke instrument om te vormen.  Vergeet niet, dat je inzicht niet naar een hoger niveau kan opstijgen zonder ook datgene op te heffen waarmee je je één voelt. Wanneer je dus over de rots mediteert, verhef je het leven van de rots ; mediteer je over de bloem, dan verhef je
de bloem ; mediteer je over je vriend, dan verhef je je vriend ; en op dezelfde manier verhef je degene die je pijn doet.  Dat is een van de creatieve aspecten van meditatie.
Meditatie is niet alleen bedoeld om degene te helpen die mediteert – het helpt dat/diegene waarover gemediteerd wordt, omdat alle leven één is en wat jij zelf voelt, helpt de/het ander(e) ook dat te voelen en te worden.
Als je op dezelfde manier iedere moeilijkheid, iedere onaangenaamheid uitwerkt en probeert de bedoeling ervan te begrijpen, wordt het leven zeker een vreugdevol avontuur en dat geluk, dat alle schepselen zoeken, zal komen, misschien geleidelijk aan, ja zelfs onbewust in het begin.

.

.

bron : The Theosophist, februari 2003 (Yahoo-groep Theosofie).

________________________________________________________________________________________________

 (Bron: Goddelijk Plan)

Temidden van het drukke gewoel van onze maatschappij, van onze kennissen, vrienden en familie, viert men kerst zoals men het al vele jaren lang gewend is.  Het kerstfeest zoals iedereen het kent, en is ingeburgerd.  Het is inderdaad de viering van de geboorte van Jezus volgens de traditioneel christelijke opvattingen.

Hoewel de meesten dit feit wel kennen en er wellicht ook aandacht aan schenken, is de invloed van de commercie momenteel zó hevig dat het moment van bezinning over de betekenis van het kerstfeest steeds meer in het gedrang dreigt te komen.

Maar heeft u gemerkt dat bij het naderen van kerst en tijdens de viering zelf in huiselijke kring, er een zekere sereniteit ontstaat ?  Alsof dit moment zich wat duidelijker manifesteert bij iedereen temidden van al die drukte en lawaai die ons overspoelen.

En het is ook zo. Het lijkt alsof de Kosmos óók aandacht geeft aan deze viering en de mens een mogelijkheid aanreikt om daar even bij stil te willen staan.  Het is alsof even de drukte opzij wordt gezet om iedereen de gelegenheid te geven boven zichzelf uit te stijgen en contact met zijn innerlijk te kunnen maken. De Kosmos arrangeert en de mens hoeft slechts een keuze te maken om verder te zoeken.

Het is deze lichte bewustwording, die mensen voelen. Een innerlijke rust, een innerlijke uitnodiging, die welhaast doet denken aan oude vervlogen tijden toen kerst nog niet de hedendaagse betekenis had.

De ‘Oude Wijsheid’ geeft ons een bredere visie over het kerstfeest dan de traditioneel christelijke instellingen.  Wij zouden graag die visie met u willen delen en daarmee een bijdrage willen leveren om dat moment van sereniteit bewust te worden en dit toe te laten in uw hart.

Kerst is de jaarlijkse viering van het Universele Christuslicht dat toebehoort aan het Christusveld, het Christusbewustzijn, dat altijd aanwezig is en onafscheidelijk verbonden is met alle Scheppingen in het Omniversum, en zo ook met ieder individueel mens en met de mensheid als ras.

Het is de verjaardag van dit Christuslicht, het geestelijke aspect van de mens, dat eens aan hem was geschonken.  Een beginsel van Licht dat in ieder hart aanwezig is maar dat bij de grote massa niet is onderkend, laat staan gewekt is.

Het Christuslicht is een Universeel Principe dat de mens weer kan verbinden met de Goddelijke Bron van al het leven en dat hem kan optillen tot in de verste uithoeken van het universum en daar voorbij, naar dat wat zijn oorspronkelijke natuur is in de Goddelijke sferen.  Het is het Licht dat ieder mens volledig kan transformeren en tot Verlichting kan brengen.  Dit Principe is zo oud als de mensheid en is altijd deel van hem geweest vanaf het moment dat de mens “viel” uit het Paradijs.  Als het Licht is ontstoken, is dit de poolster om zijn reis terug te hernemen.

De huidige mens is het echter glad vergeten en weet niet meer dat hij dit Christuslicht hééft, laat staan hoe dit te ontsteken.  De mens is zich slechts bewust van zijn aardse bestaan. Om die reden zijn in het verleden vele Wijzen en verlichte zielen als boodschappers verschenen om de mens te helpen herinneren aan dat Licht in zijn hart.

De aanwezigheid van dit Principe is ook voor de Kosmos aanleiding voor een feestelijke herdenking en voor het introduceren van een moment van bezinning voor de mens. Een moment om stil te staan bij de belofte van de Goddelijke Macht om de mens weer terug te laten keren in de Verlichte staat van het Christusbewustzijn. Die staat van bewustzijn die Jezus belichaamde en waarvan Hij ook zo duidelijk maakte hoe de gewone mens deze kan bereiken, of liever gezegd zich weer zou kunnen’ herinneren’, mits hij die innerlijke aandacht en die rust kon schenken aan de ware betekenis hiervan.

Het Licht is altijd aanwezig en iedere ziel kan dit weer terugvinden en met de hulp van de Kosmos weer helpen ontsteken. Dit kan op ieder moment in het jaar. Dit is niet beperkt tot Kerstmis. Het feest en die bezinning op kerst is slechts een jaarlijkse herdenking van het feit dat dit unieke principe de mens is gegeven en tot zijn beschikking staat om tot een grootse hoogte in bewustzijn te stijgen dan wat hij nu is.

Zoals eerder gezegd, de traditionele christelijke kerk heeft de viering gekoppeld aan de geboorte en de levensloop van de man Jezus zelf. Maar er is natuurlijk veel meer.

Het Christuslicht wijst hierop. De Mystiek is slechts gericht op het Christuslicht in ieder mens en kijkt daarmee voorbij aan de aardse mens. De man Jezus heeft dit niet laten zien, maar ons wel getoond hoe dit te transformeren tot de Universele Christus.

Toch hebben beide opvattingen veel gemeen. Het is alleen een kwestie van het herkennen van de symboliek in het christelijk geboorteverhaal van Jezus en dan volgt de mystiek van het Licht vanzelf.

Laten we eens het verhaal volgen van de geboorte van Jezus en zien wat de Mystieke betekenis hiervan is:

Allereerst was daar de bekendmaking en het bevel van keizer Augustus dat in zijn grote rijk iedereen inclusief alle nieuwgeborenen zich zouden moeten laten registreren.

Aldus geschiedde en Jozef en Maria, die al zwanger was, gingen naar Bethlehem om zich in te schrijven. En terwijl ze daar waren, beviel Maria van haar zoon Jezus.

Omdat er voor hen geen plaats was in de herberg, legde ze hem in doeken in de voerbak van de varkens in de stal.  In de omgeving waren herders met hun schapen die werden gewaarschuwd door engelen, en zij gingen hun opwachting maken bij de baby. Ook drie wijzen werden gezonden om Jezus te begroeten. En zij brachten goud, wierook en mirre mee als geschenken.

En dan: Koning Herodes, de plaatselijke koning, hoorde van de wijzen dat een nieuwe koning van de joden was geboren in Bethlehem, en omdat dit overeenkwam met de geschriften, liet hij uit angst voor zijn positie, alle kinderen in Bethlehem jonger dan 2 jaar ombrengen. Maar Jozef en Maria waren al gewaarschuwd en vluchtten weg

naar Egypte.

Pas na de dood van Herodes kwamen ze allen terug. 

Het hele traditionele verhaal van de geboorte van Jezus is het verhaal van de spirituele mens zelf wiens Licht is Herboren door Geest en water.

De Mystieke betekenis van dit hele verhaal speelt zich af in iemands leven als hij de Roep hoort van God en hieraan toegeeft.

Deze mens wordt dan dezelfde hoofdpersoon als de mens Jezus zelf. Alle processen van de geboorte en dat wat daaromheen speelt, zijn zijn processen.

Allereerst keizer Augustus die een bevel afkondigde waaraan Jozef & Maria gehoor gaven: het is de mystieke betekenis van de eeuwige Roep van God om zijn kinderen terug te doen keren naar Huis. En de spirituele mens, de zoeker, vertegenwoordigd door Jozef & Maria, als het symbolische mannelijke en vrouwelijke aspect, Yang en Yin, geeft hieraan gehoor en begint daardoor met zijn unieke spirituele reis.

Dan wordt het kind Jezus geboren: ook dit principe is terug te vinden in onszelf wanneer een Lichtstraal van Genade ons wezen doorboort en ons hart doorklieft en daar trillend het Christusprincipe tot leven wekt.

Het kind Jezus is in de stal gelegd, en wederom zien we weer hier de symboliek: want het hart dat tot dusver slechts heeft geklopt voor deze wereld is door de duisternis en materiële focus in deze stoffelijke realiteit danig verontreinigd. Het is allesbehalve puur. Ons hart is als een vuile stal en zal aangeveegd moeten worden als dit Christuslicht gaat branden. Het Licht is in ons ontstoken en wordt geplaatst en overgeleverd aan de vuile, ongereinigde stal van ons hart waar nog altijd de twee grote innerlijke demonen heersen: verlangens en passie.

En dan worden de herders gewaarschuwd door de engelen dat het kind, de nieuwe Messias, is geboren en zij gaan kijken uit nieuwsgierigheid.  Zij zien het en zij vallen neer en verwonderen zich dat het kind er inderdaad is: de mystieke betekenis is duidelijk, want het is de eenvoudige mens die het proces dat is begonnen in zijn eigen wezen, observeert, langzamerhand gaat doorgronden wat er zich in hem afspeelt en zich daar helemaal over verbaast, ja verbijsterd wordt. Hij valt zelfs in aanbidding neer voor de grootsheid van God en de Genade die hem is toebedeeld. Hij wordt een devoot man.

De drie wijzen komen hun opwachting maken en brengen drie geschenken mee voor het nieuwe kind, goud, wierook en mirre: de nieuw geboren ziel wordt "gevoed" met de geschenken van de drievoudigheid van God, die bestaat uit Wil, Wijsheid/intelligentie en Liefde.

Dit feit verloopt echter niet onopgemerkt. Herodes hoort van deze tijding en uit angst voor zijn positie verschijnt het moment dat Herodes en zijn troepen alle kinderen wil vermoorden en Jozef & Maria en Jezus moeten vluchten naar Egypte.

De symboliek is dat de mens met zijn nieuwgeboren ziel wordt opgemerkt door de massa onwetenden die zich bedreigd voelt door de puurheid van het Licht dat alle onzuiverheden in deze wereld zal wegbranden.

Alle duistere krachten worden nu gemobiliseerd om dat Licht te elimineren, waardoor de ontwaakte mens in deze beginfase zich zal moeten terugtrekken van deze wereld om zijn kaars van Licht brandend te houden. Hij gaat in ballingschap, want hij kan niet anders. Hij wil het eeuwige Licht vinden en zijn kaars daarmee in verbinding stellen.

Pas wanneer Herodes en zijn vazallen eindelijk dood zijn, keert de familie terug. Het mag duidelijk zijn dat wanneer de nieuwe mens de wereld kan weerstaan en zijn eigen persoonlijkheid van deze wereld "dood" is, en als de karaktertrekken van de oude wereldmens heengegaan zijn, dàn kan de nieuw geboren mens naar de wereld terugkeren om als discipel zijn stem te laten horen.

Hoe passend is deze symboliek en hoe passend ook is het kerstverhaal dat, wanneer het eenmaal in een nieuw jasje is gestoken, zoveel verklaart over ons innerlijke Licht, de Christus in ons, die nog moet geboren worden.

Worden we “geroepen” en geven we hieraan toe, dan is dit het grootste geschenk dat de mens ooit kan verwachten binnen zijn bereik : het opnieuw geboren worden in het Licht en de goddelijke Liefde.

Hij die de betekenis van dit kerstverhaal in zich laat doordringen en zich erdoor laat leiden is een gezegend mens.

_________________________________________________________________________________________________

Na lange tijd deze cyclus van incarnaties (en rijping) doorlopen te hebben, breekt er onherroepelijk een moment aan dat de ziel zich afwendt van deze telkens terugkerende kringlopen in de stof en zich opmaakt om de teruggang naar die Oorspronkelijkheid te herwinnen via de korte Weg, uitbrekend uit die cirkelgang. Deze voorbereiding duurt enkele  levens en dan is het zover dat de mens wordt geconfronteerd met de grote boodschap en opdracht om in dit leven HIER en NU deze laatste stap en tocht te gaan maken en zich definitief te verbinden met Geest. Dit noemen we de Pelgrimstocht.

In al onze artikelen wordt hierop de nadruk gelegd en even zo vaak ging onze aandacht naar dit laatste aspect uit, naar de Roep van Gods stralende Liefde die ons weer doet Herinneren  waarom we hier nu zijn geïncarneerd en welke laatste opdracht we zullen moeten uitvoeren. Juist in deze tijd.

Want het is geen toeval dat zo velen op dit Kosmisch moment geïncarneerd zijn om NU deze tocht te aanvaarden naar hun bestemming, datzelfde leven waarin ook Moeder Aarde zich opmaakt om zich weer dieper te verbinden met Geest en zich klaar maakt om zich op te richten.  Momenteel zijn er velen die beseffen dat zij verder moeten, maar op het grote geheel realiseren zich toch nog altijd weinig mensen werkelijk wat deze opdracht is en hoe de bestemming  luidt en wat het is “om de menselijke natuur te overkomen”.  En zeker niet wat hiervoor vereist is.

Duidelijk is dat Liefde voor God een eerste vereiste is. Maar ook liefde voor onze medemens, want slechts in liefde is geestelijke ontwikkeling mogelijk.

Bovendien, als men de Pelgrimstocht aanvaardt om zich resoluut weer en nu definitief met God te verbinden, dan is de tweede vereiste dat ons eigen kleine zelf, ons ego, tot rust zal moeten komen, waarna het dan pas mogelijk is dat we God kunnen toelaten deze te louteren. Dat is niet altijd gemakkelijk. Zei Jezus al niet dat de weg naar God een smalle weg is, geplaveid met rotsen?

Echter, diegenen die werkelijk gedreven zijn, zullen zich hiervoor altijd willen voorbereiden. Zij kunnen niet anders.

Wij zeggen altijd hierbij dat de mens zelf al een wezenlijke intentie (een aanroep) naar de Kosmos en naar zichzelf kan geven door zichzelf te trainen om innerlijke vrede te bereiken.

Hierbij kan hij/zij zelfs vragen aan de Kosmos of het inzicht en de kracht kan komen om deze fase goed te volbrengen als aanloop naar het vervolg.  We willen graag benadrukken dat deze stap om innerlijke vrede te bereiken, slechts een voorbereidende stap is. Niet

meer, maar het verschaft al zoveel positieve effecten , al is het alleen maar in ons dagelijks leven. Misschien is het daarom ook goed om die eerste fase, van eens goed naar

jezelf als mens te kijken, nu eens uit te diepen. Wat al te gemakkelijk zijn we geneigd voorbij te gaan aan deze fase en meteen maar in het diepe van de Gnosis te duiken. Dit

wil ik nu vermijden.

Onderstaande 10 geboden is een poging deze eerste brug te slaan vanuit de aardse beleving naar het oorspronkelijke geestelijk bestaan; het is zelfs bruikbaar bij de persoon die spiritueel zoekende is en mogelijk ook al spiritueel ver gevorderd is. Deze 10 geboden vormen een uiterst bruikbaar handvat om jezelf voortdurend in de ruis van

deze wereld, een ruis die steeds sterker zal worden, tot rust te brengen. Besef dat we daarbij actief bezig zijn ons bewustzijn deels zachtjes aan te verplaatsen naar het centrum

van ons innerlijk wezen, die alleen maar VREDE kent en uitstraalt.

Besef daarom ook dat deze 10 geboden ons, op zich, niet verder kunnen brengen op het Pelgrimspad, maar wel ons de richting kunnen geven door een juiste gemoedsgesteldheid te creëren die de verder zoekende mens straks reusachtig kan helpen opstuwen. Deze geboden kunnen hem/haar helpen diens centrum van rust en een relatieve vrede te vinden voordat de storm echt uitbreekt.

Hieronder volgen de 10 geboden:

1. Bemoei je niet met andermans zaken of privé-leven

als het je niet gevraagd wordt.

De meesten van ons creëren hun eigen problemen door zich veel te vaak te willen bemoeien met de business van anderen.

Deze mensen doen dat omdat ze ervan overtuigd zijn dat hun mening de beste is, hun logica het meest perfect is en dat al diegenen die het niet eens zijn met hun zienswijze, bekritiseerd moeten worden en gestuurd moeten worden naar de juiste richting, dwz onze richting.  Deze denkwijze ontkent in de diepste zin het bestaan van individualiteit van de mens en van daaruit het bestaan van God. God heeft iedereen geschapen

op een unieke manier. Geen twee mensen zijn gelijk, en zullen daarom ook niet op precies dezelfde manier denken en handelen. Alle mannen en vrouwen handelen op hun eigen manier omdat hun ziel hen op die manier uitnodigt te handelen.

God ziet alles en zorgt voor alles. Waarom zouden we ons dan zorgen maken? Bemoei je daarom met je eigen zaken, tenzij anderen jouw mening en inmenging vragen. Zo behouden en handhaven we onze innerlijke Vrede.

2. Vergeef en vergeet.

Dit gebod is één van de meest krachtige hulpmiddelen voor het bereiken van innerlijke vrede. We laten maar al te vaak onvriendelijke en bittere gevoelens toe in ons hoofd en hart jegens de persoon die ons heeft beledigd of ons schade heeft berokkend. We zijn geneigd deze bittere gevoelens of soms zelfs wraakgevoelens, te koesteren. Maar dit veroorzaakt onherroepelijk slapeloosheid, maagzweren, en een hoge bloeddruk. De belediging of misschien zelfs letsel gebeurde slechts eenmaal gedurende een bijzonder korte tijd, maar het koesteren van bittere gevoelens gaat almaar door, omdat we het in onze herinnering houden. Laat deze slechte gewoonte helemaal los. Geloof in de rechtvaardigheid van God, en in de leer van Karma. Laat God oordelen over het handelen van de ander die jou heeft beledigd. Er kunnen karmische redenen zijn geweest die hiertoe hebben geleid en/of de ander kan door zijn/haar handelwijze karma verzamelen. Geef je daarom helemaal over en leg het in Zijn handen. Ons aardse leven is te kort om dit te verspillen door teveel aandacht te geven aan zulke kleinigheden en conflicten. De grote natuurwet zegt ook dat als we onze energie richten op iets, dit alleen maar doet toenemen en dit wordt dan opgeblazen. Als we ons richten op een negatief gevoel, dan versterkt het zich onherroepelijk. Vergeef, Vergeet en ga verder. Niet alleen vergeten, maar juist ook vergeven. Liefde bloeit pas op als we kunnen geven en vergeven.

3. Verlang niet naar erkenning of naar een compliment.

Onze wereld zit vol met zelfzuchtige mensen. Ze zullen zelden iemand prijzen zonder egoïstische bijgedachten. Ze kunnen jou vandaag prijzen omdat je een zekere macht of iets anders hebt dat ze nodig hebben, maar o wee als jouw macht en dat belang is verdwenen; ze zullen ogenblikkelijk jouw prestaties vergeten en zullen gaan zoeken naar jouw fouten. Waarom zou je jezelf daaraan bloot willen stellen door te streven naar hun complimenten?

Hun waardering is een daaropvolgende ergernis niet waard.  Doe je werk gewoon naar eer en geweten, wees serieus, en geef de rest aan God en laat Hem oordelen.

4. Wees niet jaloers.

We hebben allemaal wel eens een keer ervaren hoezeer jaloezie onze innerlijke vrede kan verstoren. Je weet dat je harder werkt dan jouw collega’s op kantoor, maar soms

krijgen zij de promotie en de leuke dingen en jij niet. Of je hebt jaren geleden een bedrijfje opgezet, maar je bent niet zo succesvol als jouw buurman wiens bedrijf pas een jaartje oud is.  Zo zijn er vele voorbeelden in ons dagelijkse leven te vinden.  Moeten we daarvoor jaloers worden? Neen.  Besef dat ieders leven gevormd wordt door ieders vorige Karma, dat nu zijn aardse bestemming is geworden. Als je was voorbestemd om rijk te zijn zou niets in de hele wereld je dat hebben kunnen tegenhouden. Als dat daarentegen niet jouw bestemming is, kan ook niemand anders jou helpen. Je kunt niets bereiken door anderen jouw tegenspoed te verwijten. Jaloezie brengt je nergens; het haalt slechts jouw innerlijke vrede weg.

5. Plooi jezelf naar je omgeving.

Als je almaar probeert om zonder steun jouw omgeving te veranderen, is de kans groot dat je zult falen.  Breng jezelf in overeenstemming met je omgeving. Als je dit doet zal

de omgeving die eerst onvriendelijk was geweest, op geheimzinnige wijze veranderen en aangenaam en harmonieus worden.

6. Verdraag wat niet kan worden genezen.

Dit is de beste manier om een nadelig effect om te keren in een voordeel. Iedere dag weer opnieuw worden we geconfronteerd met talloze vormen van overlast, ongemakken, aandoeningen, irritaties en ongelukjes die ver buiten onze controle zijn. Maar als we deze dingen niet kunnen beheersen en/of kunnen veranderen, zullen we met dit soort zaken moeten leren leven.  We zullen moeten leren om deze dingen te verdragen en daarbij te denken dat “dit Gods Wil is, en zo zij het”. Deze wereld is verre van volmaakt, en we zullen moeten leren hiermee om te gaan.

Gods plan is in dit stadium voor verreweg de meeste mensen bovendien ook nog een gesloten boek. Vertrouw daarom op de Kosmos, en je zult geduldig worden, en ook een

innerlijke kracht en een sterke wil ontwikkelen. Let wel, dit is geen vrijbrief voor fatalisme, want strijd en weerstand zijn altijd vaste punten in ons leven. Maar we zullen

wel moeten leren wat onze limiet is en een gezond verstand en aanpassingsvermogen dienen te ontwikkelen. En dan keren rust en vrede weer terug in ons.

7. Neem niet teveel hooi op je vork.

Deze spreuk zullen we ons altijd moeten blijven herinneren.  We neigen ertoe om voortdurend meer verantwoordelijkheden naar ons toe te halen dan waartoe we in staat zijn. We doen dit om ons ego te bevredigen. Leer echter je beperkingen kennen. Waarom extra taken en gewicht op ons nemen die alleen maar meer zorgen creëren?  Je kunt geen innerlijke vrede vinden door jouw activiteiten in de uiterlijke wereld

almaar meer uit te breiden. Beperk je stoffelijke overeenkomsten en verplichtingen en besteed meer tijd aan bezinning, zelfwaarneming, meditatie en mogelijk zelfs gebed.

Geld alleen maakt niet gelukkig, er is meer dan dat. Dit zal al jouw rusteloze gedachten aanmerkelijk verminderen. Een volgestouwde, lawaaierig en soms chaotisch hoofd en werkdruk is niet bevorderlijk voor jouw innerlijke vrede. Maak het leeg, haal die ballast eruit, halveer jouw verantwoordelijkheden en wereldse taken (of breng het nog meer terug) en jouw innerlijke vrede bloeit op.

8. Mediteer regelmatig.

Meditatie kalmeert de geest en verlost je van al die verstorende gedachten. Met meditatie kun je de hoogste staat van innerlijke vrede bereiken.  Probeer het en ervaar het zelf. Als

je elke dag serieus een half uurtje kunt mediteren, zal je innerlijke vrede kennen voor zeker de resterende 23,5 uur. Je geest zal niet meer zo gemakkelijk van slag raken als voorheen. Je kunt er je voordeel mee doen als je die dagelijkse periode zelfs nog weet uit te breiden. Misschien veronderstel je dat dit mogelijkerwijze jouw dagelijkse werk in de weg staat. Integendeel, het zal jouw efficiency alleen maar doen toenemen en je zult in staat zijn om betere resultaten te bereiken in minder tijd. Maar één waarschuwing wil ik hier echt geven : laat tijdens je meditatie NIMMER je focus op God los, zeker in deze tijd waarin we nu leven, want we zullen moeten oppassen dat we onze innerlijke luikjes niet wagenwijd openzetten voor ongewenste gasten die juist nu, terwijl er momenteel zo’n grote opruiming plaats vindt in de astrale wereld, in zulke grote getale aanwezig zijn om de mens aan te vallen en hem van slag te brengen en hem zelfs in duisternis kan brengen.  Meditatie is prima, maar onze focus zal op het hoogste gericht moeten blijven.  Maak je geest nooit helemààl leeg. Als we deze raad vasthouden, dan is meditatie een heel goede hulp bij het verkrijgen van innerlijke rust.

9. Laat de geest nooit helemaal leeg zijn.

Ledigheid is des duivels oorkussen.  Alle kwaadaardige gedachten en handelingen ontstaan in een ledige geest.  Houd je geest ook in het dagelijks leven actief met positieve zaken,

met iets dat waardevol en dienend is.

Volg desnoods een actieve hobby of sport. Doe iets dat je belangstelling opwekt. Je zult een keuze moeten maken waaraan je meer waarde wilt schenken: geld, of innerlijke vrede. Je hobby of dienstbaarheid in het sociale leven of mogelijk zelfs in je spirituele dienstbaarheid naar buiten, zal je hoogst waarschijnlijk geen extra inkomen verschaffen,

maar wel een gevoel van vervulling, voldoening en een doel. Zelfs als je even fysiek rust neemt, houd je dan bezig met een goed (spiritueel) boek of met het zingen (of beluisteren) van mantra’s of van een lied dat God aangaat.

10. Treuzel nooit en heb nooit spijt.

Verdoe je tijd niet met je continu af te vragen: “zou ik dit wel of niet doen”? Dagen, weken, maanden en zelfs jaren kunnen op die manier voorbijglijden met deze hopeloos

futiele mentale overwegingen. Je kunt nimmer alles plannen omdat je nooit alles in de toekomst kunt voorzien.

Houd altijd voor ogen dat je ziel ook zijn eigen plan heeft voor jou. Schat je tijd in en begin met die dingen die gedaan moeten worden, of die je het gevoel geven te moeten doen. Luister naar het hart en volg dit. Het geeft niet als je de eerste keer faalt. We leren van onze fouten en we slagen de volgende keer. Achterover leunen en ons zorgen maken leidt tot niets. Leer van je fouten, maar blijf niet piekeren over het verleden : HEB NOOIT SPIJT.  Wat er ook is gebeurd, het heeft altijd wel een reden gehad. Beschouw het als het lot, of als Gods Wil.  Je hebt geen macht om jouw eigen bestemmingslot of om Gods Wil te kunnen ontlopen.  Daarom, gedane zaken nemen geen keer. Waarom dan daarover blijven zaniken en doorpiekeren ?  Ook hier is geen sprake van fatalisme, maar van verdiept inzicht in de loop van onze bestemming en onze karmische banden.

**Er zijn nog meer geboden te vinden die wat specifieker zijn, zoals “roddel nooit” en “speculeer niet of maak geen aannames die jouw oordeel bepalen”. In beide

gevallen laadt je veel karma op jezelf en je verstoort de rust van vele anderen. Zou je dat werkelijk willen? Het tweede geval is zelfs dodelijk voor je eigen rust, want aannames

die verkeerd zijn, veroorzaken veel verwarring en verkeerde conclusies, misvattingen en verstoren op een vreselijke manier de rust van iedereen, inclusief jezelf. Als hieruit ook nog jaloezie volgt op een verkeerde aanname, is de ramp soms niet te overzien. We laten even deze specifieke geboden voor wat ze zijn en beperken ons tot de bovenstaande 10 die veel zeggingskracht en effect hebben als we ze kunnen toepassen.

Innerlijke vrede is een groot goed voor onze dagelijkse bezigheden op aarde en zeker ook op weg naar spirituele volwassenheid.

 Moge God jou helpen in vrede met jezelf te blijven en met de wereld om je heen!!!

bron : Rudolph Berger

________________________________________________________________________________________________________

"Het leven zou een genot zijn, indien iedereen maar de helft deed van wat hij van anderen verlangt." 

Peter Sirius

.

.

Het materialisme heeft geen schuld aan de begeerte der mensen, maar de begeerte vermeerdert het materialisme en maakt dit gevaarlijk. 

Hoe meer men in zijn eigen wensen verstrikt raakt, des te moeilijker zal het zijn om rijp en wijs te worden, want de sterkste band van ons bestaan is de begeerte. 

Een woord dat vooral in het Oosten wordt geminacht, want : "doodt begeerte" is één van de peilers voor de oosterse filosofieën. 

Wens en begeerte liggen vlak naast elkaar, alleen heeft het woord "begeerte" een onaangenamere klank dan het woord "wens" ; nochtans is begeerte een lagere uitdrukking van het wensen.  En iedereen weet dat het wensen ons in leven houdt. 

Iemand die niets meer wenst, hoe schoon sommigen dit ook vinden klinken, leeft niet meer, maar vegeteert. Want een gezond, normaal, en daarbij eventueel ook psychisch mens, wenst in de eerste plaats : te leven en in de tweede plaats: te rijpen. 

Begeerte behoort meer bij materiële dingen, dus dingen die het lichaam en de persoonlijkheid bevredigen, maar aangezien beide ondergeschikt zijn aan de geestelijke mens, dus aan ons geestelijke zijn, is begeerte afhankelijk van onze kwaliteit aan geestelijke gaven. 

Hieruit volgt inderdaad dat een geestelijk geïnteresseerd en zoekend mens geen begeerten heeft, alleen wensen. 

Elke reclame speelt in op onze begeerten en niet op onze wensen, want de mens komt met weinig toe. 

Hij kan heel goed existeren met eenvoudige voorzieningen en schaars, hoewel gezond voedsel. 

Iedereen die wel eens een eenvoudige kampeervakantie heeft gehouden, weet dat hoe minder rompslomp er is, des te intenser de geest uitrust en geniet. 

De wens zijn leven eenvoudiger in te richten is gemotiveerd, indien daardoor de vermoeiende inspanningen iets teruggebracht worden, zodat vermoeidheid geen beletsel meer vormt voor geestelijke interessen. 

Elke materiële ballast is een beletsel op de weg naar wijsheid ; er kan zelfs sprake zijn van irritatie, indien materiële dingen noodzakelijkerwijs de gedachten gaan bezig houden. Het is een harde les, indien iemand tot aan de bodem van het materiële welzijn moet gaan, om te ontdekken dat het overgrote deel van zijn bezit een noodzakelijk kwaad is geworden. 

Daar waar het denken in beslag wordt genomen door materiële welvaart, dan wel materiële zorgen, zal er geen plaats meer voor iets anders zijn. Elke ziel die zich op deze wijze ziet wegdrukken, zal zich ongelukkig gevoelen, zodat je dan kunt zeggen: "Ik begrijp het niet, hij heeft alles wat iemand zich maar wensen kan en toch is hij doodongelukkig." 

Geen zielewens is te bevredigen door geld en goed. 

Hele volkeren gaan momenteel door de diepten van de materiële welstand om te ervaren, dat er geen echte bevrediging bestaat in de luxe en de rijkdom.  Het is logisch dat men dit de nooddruftigen niet kan onderwijzen, want elk mens begeert altijd datgene wat hij niet heeft. 

En niets kan bitterder maken dan materiële noden, d.w.z. honger, intense armoede, zware ontberingen. 

Vandaar dat het vrijwel bekend is dat geestelijke zoekers voortkomen uit de middenklasse van een bevolking, uitzonderingen daargelaten. Maar men moet innerlijk sterk zijn om zowel ontbering als welstand te kunnen negeren, om op weg te gaan naar de spirituele rijkdommen. 

Het uitgangspunt blijft altijd: de wens!  

Wat wens je in het leven het meeste? 

De wens om het materieel normaal te hebben is een gevolg van het lichaam om zich te kunnen handhaven, dus het is een logische wens.  Alles wat daar bovenuit gaat grenst aan begeerte. 

Begeerte uit zich door iets sterk te willen hebben en zich daarna er niet meer van los te kunnen maken.  Zo wordt dit bezit een wurgslang ; alles wat we niet meer kunnen loslaten zijn evenzoveel beletselen. 

Er zijn hierin trainingen, maar deze bereiken wel een psychische deformatie, omdat er een angst kan ontstaan om iets of iemand lief te hebben uit vrees het te kunnen verliezen. 

Iedereen weet dat niets ingrijpender is dan iemand te verliezen, waarvan men veel houdt of waaraan men is gehecht. 

Oosterse trainingen zijn er daarom op gericht je zodanig te onthechten dat niets je in de weg kan staan ; hetgeen dicht bij egocentriciteit komt.  Een zg. ascetische training in spirituele egocentriciteit. 

Het gehecht zijn aan iets of iemand kan ook worden omgezet in iets anders, indien er een verlies ontstaat. 

We moeten leren leven met het begrip ‘tijdelijkheid’, en dit houdt in dat er op de meest onverwachte momenten een eind kan komen aan bekende situaties. 

De tijdelijkheid is in diepste wezen een zegen ; niemand is zo gelukkig daarmede als degene, die in een ongelukkige omstandigheid zit. We zijn zo zelden objectief tegenover het leven ; we beoordelen alles naar onze huidige situatie. 

Onze leerschool des levens is er altijd op ingesteld dat we de lessen goedschiks dan wel kwaadschiks leren. Vandaar dat we, indien we ergens sterk aan hechten, erop kunnen rekenen dat we op die verbintenis worden beproefd. 

Maar alleen als we het waard zijn. 

Elke onrechtvaardigheid die we anderen aandoen, in oordeel, dan wel in daad, komt terug op onze eigen schouders. 

Het is de harde wet van: voor wat hoort wat. 

Het is echter geen wet die zulke wetsvoltrekkingen binnen onze tijdsbegrippen laat gebeuren.  Tijd is, zoals we weten, een zeer aards begrip. Wetten voltrekken zich in de natuur op alle niveaus, in alle gebieden.  Wij, mensen, behoeven ons daar niet mee te bemoeien, dit wordt gedaan, niet voor ons, maar volgens de ondoorgrondelijke regels van de kosmos. 

Het materialisme, waaronder we verstaan : het zichtbare, stoffelijke, en aardse, dient degenen die het beheersen en verdrukt degenen die het begeren.  Het is een uitdrukking van vele legendarische voorbeelden : die, wat je meent je vriend te zijn, is in werkelijkheid je vijand en andersom. 

Denk aan de tovenaarsleerling.  Dat wat je niet beheerst wordt je noodlot.  En om ons heen ziende, de mens beheerst het materialisme niet, noch de aarde of de natuur. 

Hij onderdrukt, straft, grijpt in, negeert, maar beheerst niets. 

Dat wat hij lijkt te beheersen is altijd een tijdelijke situatie en slechts ten dele.  Zolang je de grondwetten van de natuur niet kent, kan je haar niet beheersen, laat staan haar ziekten en afwijkingen genezen. 

Zoals bij alles is er hier ook sprake van symptoombehandeling. 

De ongecontroleerde ziektebeelden die heden ontstaan, zijn uitlopers van een onbekendheid met de natuurwetten en een grenzeloze menselijke arrogantie. Wij gaan, met ons allen, door de dieptepunten van het materialisme en lijden allen aan de bijverschijnselen die dit oproept. We worden allen, de ene sterker dan de andere, voor keuzen geplaatst, en die testen zijn onze levensexamens. 

Gaan we coûte-que-coûte verder op de weg van het materialisme en offeren we daaraan nog meer natuur en geest of zitten we in een omwending ?  Een omwending vanuit het hart natuurlijk. 

Wensen, maar zelfs begeerten, komen uit het hart. 

Een ongeïnteresseerd hart kent geen wensen, het intellect kent dan verlangens die echter altijd ten dele zijn en ten dele voldoen.   Waarbij het hart geslachtofferd wordt, geestelijk en lichamelijk. 

Over het algemeen meent men dat de mensheid in een omwending zit en je ziet zich dit ook inderdaad voltrekken, alleen tergend langzaam. De massa is een log beest, de spits wordt altijd gevormd door enkele individuen. 

Het zijn de voortrekkers die hun leven inzetten en zij kunnen niet anders, omdat hun hart het centrum van hun idealen is. 

Daar waar het hart is, daar volgt de hele mens. 

Ons huidige leven is rijk aan materiële verworvenheden, maar erg arm aan geestelijke rijkdommen, ondanks al die bestaande en opstaande groeperingen. 

Het gaat veelal om de uiterlijke kennis, om begrippen, theorieën, overgenomen wijsheid en het gaat zelden om een diepe kern. 

De diepe kern vraagt de inzet van het hart en daarmee zijn altijd offers gemoeid. 

Als we bladeren in oude boeken, Griekse, Egyptische, Arabische, dan stuiten we op een volkomen andere levensopvatting. 

Het leven was er om de oorzaak en de opzet van de bedoelingen van de Grote Geest te doorgronden. Het leven was niets anders dan een aaneenschakeling van ervaringen ; hoewel de massa vroeger en heden gelijk is gebleven. 

Maar deze dingen, materialisme en spiritualisme zijn ook geen zaken van de massa, maar van de individuen. Het is het individu dat zich in vraagstukken verdiept, de massa doet dit nooit. 

De massa kan je aanzetten tot verzet, maar ook tot overgave ; het is het individu dat bepalend is. 

De begeerten van de massa zijn door de tijden heen ook gelijk gebleven, slechts de coulissen veranderen. 

Het heeft totaal geen nut elkander te verwijten dat we materialist zijn b.v., iedereen is materialist in zoverre zijn zielenkwaliteit hem dit toestaat. 

Een realist is tot op zekere hoogte een materialist. 

Een spiritualist is soms een geestelijke materialist. 

Want het begeren meer kennis te verzamelen b.v., is een uiting van materialisme. Vele zg. spiritualisten, vooral in kerken en sekten, zijn materialistischer dan de zich bevrijd hebbende mens. 

Een organisatie, in welk opzicht dan ook, heeft een materialistische opzet. Hoe luxer de buitenkant, des te materialistischer de beweging. Geld en goed kan geen mens spiritueler maken, noch raken zij de kern : de ziel. 

Hoe meer organisatorische bepalingen, maar ook hoe meer leerverplichtingen, des te drukkender de beweging wordt, in spiritueel opzicht. 

Het woord "plicht" is nl. een zeer materialistisch begrip. 

Indien plicht liefde wordt, is er geen sprake meer van druk, noch van dwang, noch van een uiterlijke regel. 

Daar waar iemand zich wil vullen met dogmatische kennis, wordt hij gedreven door begeerten. 

De begeerte meer te weten omdat ....... en dan kunnen er tal van motieven worden ingevuld. 

Maar nooit het motief: spiritualiteit of wijsheid. 

Wijsheid en spiritualiteit worden uit iemand opgedolven en nooit aangevoerd. Wij waren eens wijs en eens spiritueel, het is dus een kwestie van terugvinden. 

Het is dus begrijpelijk dat hoe meer we kunnen afwerpen, des te duidelijker we iets kunnen terugvinden. Het is als met een verloren voorwerp : hoe kleiner de kring wordt waarin we moeten zoeken, des te gemakkelijker gaat het.  

De zoekersweg is dus nooit middelpuntvliedend, maar altijd middelpuntzoekend. Van de veelheid ga je naar de eenheid, dat is een universeel gegeven. 

Toen wij uit de kosmos, de nul, ons vermenigvuldigden in de getallen, verloren we onszelf in de veelheid en allen moeten we dus terugkeren naar de Eenheid en vandaar weer tot het Ei, de Nul, de afgesloten eeuwigheid. 

Dit is een interessant gegeven met betrekking tot het astronomische probleem : zet het universum uit of krimpt het in? 

Laten we niet vergeten dat de universele wetten overal gelden. 

Alles zet uit tot aan een grens en begint daarna weer in te krimpen. Wij, mensen, gaan in alle opzicht tot ons uiterste kunnen en daarna keren we terug tot aan het begin. 

In de homeopathie wordt deze wet ook gevolgd : het geneesmiddel brengt het ziektebeeld terug tot aan de oorsprong, vanwaar alles begonnen is en de mens ervaart daarbij alle symptomen die hij mogelijk eens gehad heeft. 

Het is een terugroepen uit de verlorenheid van de chaos. 

De veelheid wordt chaotisch, indien er niemand is die haar beheerst en terugvoert naar de aanvang: de Één. 

Denk weer aan de tovenaarsleerling. 

Het materialisme in onze 20ste eeuw is voor de meesten een chaos geworden ; men weet niet meer wat men begeert, er is zoveel en er wordt zoveel aangeboden. In zulk een chaos verliest de mens zich ; hij wordt een verdwaasde en een verdwaalde. 

Is dit niet zo? 

Waarom vinden al die semi-occulte, en semi-psychologische groepen en cursussen dan zoveel aftrek? 

Er is sprake van een verloren gaan van de essentie van de kennis. Vrijwel niemand weet meer waar het om gaat en daarom neemt men te snel aan hetgeen betweters vertellen. Je kunt iets niet beoordelen als je je eigen intuïtieve weten hebt verloren. 

Waarmede beoordelen wij? 

Emotioneel, met het hart? 

Intellectueel, met ons aangeleerde verstand? 

Uit opvoeding? Uit een religie? 

Beoordelen kan je slechts vanuit je eigen zieleweten.  Dat is de enig juiste beoordeling, en ook de enige mogelijkheid om verder te komen via onderscheiding.  Je intuïtie en je zieleweten sterven onder te sterke druk van het materialisme, maar die druk kan je slechts verlichten indien ook je hart zich uit dit materialisme terugtrekt. Opdracht van buiten lost niets op, want de mens blijft begeren dat wat hij niet bezit, indien deze mens nog niet wijs geworden is. 

Je kunt geen wensen onderdrukken, wel hen omzetten. 

Een wens wordt omgezet of opgelost indien je inziet dat deze wens zinloos is. Bevrediging van de wens brengt slechts meer wensen. 

Bevrediging is de ontdekking, indien je bemerkt dat iets niet noodzakelijk is. Het is een verlossing te beseffen dat dingen niet meer nodig zijn. Dit kan je in allerlei situaties herkennen. 

In werkelijkheid, nogmaals, heeft de mens zo weinig nodig en dit weinig nodige belet hem in generlei opzicht. 

Het ligt er slechts aan waarin je vreugde vindt ; geestelijke vreugde heeft daarnaast zeer weinig materiële zaken nodig, slechts het hoognodige ; materiële vreugde is al te dikwijls een bron voor begeerten en dus onverzadigbaar.  Eenvoudige vreugden verrijken het leven van alledag.  Maar denk eraan, besef dat alles tijdelijk is en laat alles dus rustig, op zijn eigen tijd, voorbijgaan. 

Het iets aan zijn geestesoog zien voorbijgaan, kan eveneens vreugde schenken. Herinneringen kunnen alle emoties oproepen die men wenst, maar ook zelfgevormde beelden kunnen dit. 

Wij kunnen, alleen met onszelf, alle diepten en hoogten ervaren die het leven biedt.  De menselijke geest is een onuitputtelijke bron van kennis en ervaringen. 

Al onze vorige levens legden er hun ervaringen en de daarbij behorende emoties in neer.  Ieder mens kan deze, in een flits, te voorschijn roepen. 

Bemerk hoe weinig onze materialistische ervaringen achterlieten, zij zijn uitgewist, teruggekeerd waaruit zij ontstonden : de stof. 

Uiteengewaaid door de winden van de geest. 

De westerse wereld, op het toppunt van zijn materialisme (dat is iets anders dan van cultuur ! ), wordt doordrongen van de nadelen van het materialisme.  Maar het is moeilijk de materialistische lianen los te maken.  Iedereen weet dat materialisme gemakzucht aankweekt en gemakzucht is vlugger verkregen dan innerlijke kracht. 

Het is gemakkelijk een knopje om te draaien en elektrisch licht te hebben, dan talloze malen de vuursteen te gebruiken of de kaars.  Het is gemakkelijker zich te laten rijden, dan kilometers te lopen. Van het eerste wordt echter de geest vermoeid en van het tweede het lichaam.  Een geestelijke vermoeidheid is moeilijker te verhelpen dan lichaamsvermoeidheid. 

Ontspanning, dus het oplossen van spanning, geschiedt vooral door lichamelijke inspanning of geestelijke verstrooiing, vluchtigheid. 

Daar waar het lichaam zich inspant, rust de geest en daar waar de geest zich inspant, wacht het lichaam, als de inspanningen tenminste normaal zijn en geen extreme proporties aannemen, zoals heden zo vaak gebeurt. 

Het doorlopende begeren is een geestelijke kwelling, evenals het spirituele begeren. De begeerte spiritueel te zijn, of meer kennis te bezitten dan anderen.  Hiervan kan de geest dodelijk vermoeid geraken en het lichaam wordt inactief, kwijnend, met alle kwalijke gevolgen ermede verbonden.  Het lichaam is tevreden wanneer het voldoende brandstof heeft om te existeren en voldoende beweging om de noodzakelijke energieën aan te maken.  

De geest is tevreden wanneer haar ziel wordt voldaan in haar behoeften. 

Alle andere zg. bevredigingen leveren niets op dan frustraties en meer honger, geestelijk dan wel lichamelijk. 

Het materialisme voldoet aan zijn opdracht, indien het het lichaam normaal en gezond houdt en de ziel voldoet aan haar opdracht, indien zij evenzo dit lichaam gezond en zichzelf bevredigt houdt. 

Meer is niet nodig. 

Van daaruit volgt er automatisch een groei, indien de ziel haar voeding gebruikt om in energie en ontplooiing om te zetten. 

Want elke groei en elk proces verlangt zijn eigen voedsel. 

Zo ook de mens: lichamelijk en geestelijk vraagt hij hetgeen nodig is en dat wat nodig is tekent onze situatie. 

Een tevreden mens is een gelukkig mens, maar gelukkiger dan hij, is de mens die een groeiende ziel bezit. 

Een ziel die, juist uit tevredenheid, de Grote Vrede zoekt van waaruit zij eens neerdaalde. 

De Diepe Vrede rake u allen aan, opdat u nooit vergete!

bron : Henk Leene

_________________________________________________________________________________________________

Vraag:

Wat is het verband tussen de vrije wil van de mens en de toenemende, ernstige wanorde op deze planeet?

Antwoord:

Vrede, harmonie en orde hebben hun bestaansgrond in de Kosmos. In werkelijkheid missen we die in de mens zelf.

De Kosmos is verplicht om zorg te dragen dat vrede en harmonie aan de basis staan van iedere schepping; anders zou alles corrupt worden en afsterven. Alles dat de Goddelijkheid bouwt en schept heeft de Universele Orde als grondslag.

De mens is voorts geschapen in het beeld van de Kosmos, maar er is een deel van hem dat een vrije keuze heeft, waardoor hij het recht heeft om te kiezen voor disharmonie of harmonie.

Peins daar eens diep over:

De Kosmos is een Schepper vanuit een Soevereine Wil.

De mens als beeld van de Kosmos is ook een vrije schepper; hij kan bijvoorbeeld orde en schoonheid tegenwerken en dat doet hij dan ook met zijn vrije wil.

Al zijn gedachten, gevoelens, woorden en gebaren - bewust of onbewust tot leven gebracht via de wil van de mens - zijn levende entiteiten die bewegen in het ademveld binnen zijn microkosmos en die niet alleen hem beïnvloeden, maar ook zijn onmiddellijke omgeving en de hele wereld.

Iedereen is een schepper in de innerlijke werelden; daarom is hij verantwoordelijk voor alles dat van hem uitstraalt en van hem afkomstig is.

Vele mensen geloven dat ze kunnen leven en denken op iedere willekeurige manier en hun vrije wil hiervoor kunnen plooien en gebruiken op de manier die de mens goeddunkt, dat dit verder geen invloed of terugslag zal hebben op henzelf of op hun directe omgeving. Maar dat is een foute gedachte, een vals concept van het leven dat eigen is gemaakt door iemand die weigert de verantwoordelijkheid op zich te nemen om een volwaardig menselijk wezen te zijn.

De kracht van de mens kan slechts worden opgewekt door een bewuste Hereniging met de Kosmische Orde. Dit gebeurt pas wanneer hijzelf een waarlijk Handswerkman wordt van [innerlijke] Vrede.

Als hij zich daarentegen afscheidt van deze bewuste Hereniging via het gebruik van zijn persoonlijke vrije wil, riskeert hij om het enige Doel van het leven, namelijk schoonheid, vrede en goedheid te verliezen. Dan zal hij daarna nog hooguit in staat zijn om draken en monsters op te roepen en aan te trekken.

Werkelijk, de mensheid heeft door zijn vrije wil kans gezien de Aardse spirituele atmosfeer met bloeddorstige monsters te vullen en nu is hij  gedwongen om zich te verbergen en zichzelf te beschermen.

Iemand die zich afwendt van de weldadigheid van de goddelijke Orde, is tot niet anders meer in staat dan de kwaadaardige wanorde te dienen. Er is geen alternatief. Er is geen ‘grijs’.  En zo zal de wanorde nog alleen maar toenemen totdat het moment komt dat de mens eindelijk de eenvoud van de Werkelijkheid begint in te zien en zijn levenshouding daaraan aanpast. Tot dat moment zal de atmosfeer van de wereld alleen nog maar erger vervuild worden.

Het is ook heel logisch: degene die een zaadje van vrede en Licht zaait in deze wereld zal ook de vruchten van vrede en Licht kunnen oogsten, en zal dat met iedereen delen. Maar iemand die een zaadje gebaseerd op wanklank en duisternis zaait, of die de wereld toestaat zo'n soort zaadje in hem te planten, zal gedwongen worden in oorlog en pijn te leven.

Als je de ruimte in zou kunnen gaan om onze Aarde van grote hoogte te aanschouwen, dan zou je met je fysieke ogen inderdaad die blauwe planeet zien zoals deze vaak op luchtfoto's staat afgebeeld. Maar als je de ogen van jouw hart zou openen, zou je al heel spoedig donkere energetische plekken kunnen zien die verbonden zijn door donkerrood gekleurde lijnen ter  hoogte van de grote steden en hoofdsteden in deze wereld. Vóór je verbaasde ogen zou je deze plekken van levende donkere energie zien groeien en samenklonteren tot één geheel en zich zo over het gehele aardoppervlak gaan verdelen en deze op die manier van de rest van de Kosmos isoleren.

Dit is de staat van de Aarde zoals we die op spirituele wijze zouden kunnen waarnemen. Natuurlijk zijn er hier en daar stralen van zuivere kleuren die als het zwaard van aartsengel Michael door de donkere wolk heen breken en het lichaam van de draak doorklieft. Maar die stralen blijven zo zwak. Deze vervuilde gedachtewolk is samengesteld uit al die valse concepten, onechte geloofssystemen, uit zelfzucht, lage en onbewuste gedachten, emoties en daden van de mensheid gebaseerd op zijn vrije wil. De grote steden zijn immense spirituele beerputten en stinkende moerassen geworden, waarvan de verpestende reuk zich over de hele Aarde verspreidt.

De mensheid is een enorm strijdperk geworden: binnen in hem, maar ook buiten hem! Wie zou kunnen denken aan rust, terwijl de strijd voortwoedt en de geweldige toekomst van de mensheid geen mogelijkheid heeft op te bloeien doordat deze iedere dag weer opnieuw wordt gelimiteerd en vastgehouden door de kleine vrije wil van de mens?

Maar achter die donkere wolk is een puur land, een land van Licht en vrede dat volledig de fysieke aarde omringt. Alle ingewijden en alle discipelen van de Universele beweging van de Johannes en zijn zonneschool, zij die de Roep horen van de Kosmos, die aantrekkingskracht van Liefde, zijn in harmonie met dit heilige land van schitterende gedachten, van een hart dat gevuld is van liefde, van nobele gevoelens, van juiste en onzelfzuchtige daden en van het zuivere en Universele leven.

Als alle mensen zichzelf zouden kunnen verenigen en op dezelfde golflengte als dit land van Licht kunnen vibreren, al is het maar voor een paar minuten; als zij deze harmonie zouden kunnen uitnodigen in henzelf, en diens vibratie overal om hen heen zouden kunnen uitstralen, dan zou de hele wolk van negativiteit zich oplossen en zou de oorspronkelijke blauwe hemel van Vrede en Harmonie zich opnieuw kunnen manifesteren.

bron : Rudolph Berger

___________________________________________________________________________________________________ 

Vraag:

In hoeverre bestaat er overeenkomst tussen de boodschappen die Buddha en Jezus hebben uitgedragen?

Antwoord:

.

Buddha: Zij kwamen met elkaar overeen, vrienden, hier is de kluizenaar, Gautama, die een luxe leven leidde, die zijn streven heeft opgegeven en zich afgewend heeft van luxe.

Jezus: De mensenzoon kwam, etende en drinkende en zij zeiden: “Kijk, Hij is een veelvraat en een dronkelap, een vriend van tollenaars en zondaars”.

Buddha: Door het afstand doen van alle gedachten en zelfzucht is de verlichte bevrijd doordat hij zich nergens aan hecht.

Jezus: Zij die hun leven wensen te behouden zullen het verliezen. Zij die hun leven verliezen om mijnentwil zullen het Leven krijgen.

Buddha: De ene weg is om te winnen, de andere is de weg tot Nirvana; dit wetende zouden leerlingen van de Buddha nooit ernaar verlangen geëerd te worden maar zouden liever onthechting beoefenen.

Jezus: Geen slaaf kan twee heren dienen, immers, de slaaf zal de ene haten en de ander liefhebben of toegewijd zijn aan de ander en de een verachten. Je kunt God niet liefhebben en ook nog de onrechtvaardige mammon.

Buddha: Enkel een moeder zou haar ene kind beschermen met het risico haar eigen leven te verliezen. Doe ook zo, en ontwikkel een ongebonden hart jegens alle wezens. Laat gedachten van onvoorwaardelijke liefde de hele wereld doordringen.

Jezus: Dit is Mijn gebod, dat gij een ander liefhebt gelijk Ik u heb liefgehad. Niemand heeft groter liefde dan hij die zijn leven aflegt voor zijn vrienden.

Buddha: Als u elkander niet dienen wil, wie zal er dan zijn om u te dienen ? Wie mij zou willen dienen, laat hij de zieke dienen.

Jezus: Voorwaar, Ik zeg u, zoals gij de minste mijner gedaan hebt, zo hebt gij Mij gedaan.

Buddha: Beschouw eenieder als uzelf.

Jezus: Doe voor een ander, wat gij wilt dat hij voor u doet.

Buddha: Iemand die naar waarheid handelt zal gelukkig zijn in deze wereld en daarna.

Jezus: Gij zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u vrij maken.

Buddha: Haat zal nooit verminderen door haat, maar enkel door liefde; dit is een eeuwige waarheid. Overwin boosheid door liefde, beantwoord kwaad door goed, reageer op de gierigaard door te geven, bejegen de leugenaar met de waarheid.

Jezus: Heb uw vijanden lief, doe goed jegens hen die u haten, zegen hen die u vervloeken, bidt voor hen die u beschimpen. Ieder die uw jas wil nemen, geef hem ook uw hemd. Geef aan eenieder die u ernaar vraagt; en als iemand u geld leent vraag het niet terug.

 bron : Rudolph Berger

________________________________________________________________________________________________________

Er zijn drie eisen die met Inwijding samenhangen en die zijn:

BELOFTE - TROUW - ZWIJGEN

Het zijn eigenschappen waaraan slechts de edele en vooral sterke mens zich kan houden. 

Hoe dikwijls beloven wij iets waarvan we weten dat we het niet kunnen houden.

Nooit wat beloven is altijd beter dan je gelofte breken. 

Maar het NIET beloven vraagt consequenties, de risico's van het ongeliefd zijn, van spanning en misschien wel strijd. 

In onze moderne maatschappij wordt er nauwelijks rekening gehouden met de eigenschappen van een sterk en edel mens; wij staan met ons allen op losse grond. 

Je behoeft daarvoor alleen maar te kijken naar de discussies en de wazige beloften met betrekking tot herstel van ons milieu. 

Een mens die in dit leven, of zelfs in vorige levens, werkelijk is ingewijd, houdt zich ook nu aan de oude beloften. 

Er zijn momenteel nog vele groeperingen die schermen met het "ingewijd worden", maar je kunt aan de aanhangers zien dat dit woord loos alarm is, een etiket om mede te pronken. 

Levende in de Aquarius-era is er aan de vorm van inwijding veel veranderd, maar het is logisch dat de essentie altijd dezelfde blijft. 

Het woord "trouw" is hier dus ook wezenlijk van belang. 

Innerlijke waarden, zoals die van de Inwijding, veranderen nooit.

Het is onmogelijk dat iemand die is ingewijd, b.v. doden kan, of vervloeken, of haten. 

Wij sluiten veel te innige verbintenissen met onze huidige maatschappij om ons enigszins te kunnen houden aan de drie eisen  van de Inwijding. 

Het gaat bij Inwijding immers NOOIT alleen om de belofte aan iemand in het bijzonder, of om de trouw aan een groep in het bijzonder, of om het zwijgen over overgedragen leringen alleen. 

De drie eisen zijn veelomvattender. 

De trouw geldt in alle opzichten. 

Je bent trouw aan je belofte, maar ook aan je zwijgzaamheid. 

De diepste basis ligt eigenlijk bij de energie, waarmede we allen werken en waaruit we allen leven. 

Energie verspillen is een vorm van trouweloosheid en belofte verbreken. 

Je kiest waarvoor je je energie wilt gebruiken: de Ingewijde gebruikt hem voor zijn doel: de opdracht en al zijn aspecten. 

De gewone mens is slordig met zijn energie, waardoor hij snel vermoeid en vooral trouweloos en nonchalant wordt met zijn beloften. 

Zich verliezen in beuzelpraat b v. is een vorm van energieverlies. 

En hoe meer je je energie verliest, des te minder zul je in staat zijn om je beloften gestand te doen. 

Indien we iets doen waarbij we geen energie verliezen, zoals b.v. in een goede ontspanning, dus op het moment dat we opnemen EN afgeven, zijn we met iets goeds bezig. 

Een Inwijding is dus een belofte om de energie op peil te houden, dus bij te laden zodra je door het een of ander energie verliest. 

Je kunt je het als ingewijde niet permitteren om energie te verliezen. 

In onze tijd wordt er van bovenaf een dringend beroep gedaan op de ingewijden om alle zeilen bij te zetten, want het gaat fout met de levensomstandigheden op aarde, dus met het levensveld waar de onaardsen zich moeten bekwamen, dan wel moeten rijpen. 

En dit kan niet worden geduld. 

Daarom worden - nu reeds - de ingewijden, d.w.z. de bewusten, de trouwen en sterken, verzameld. 

Deze zullen momenteel binnen de komende tijd op hun opdracht worden gedrukt, omdat dit noodzakelijk wordt. 

Zij zullen samen, ieder op zijn eigen niveau, de levensomstandigheden van de onaardsen moeten reinigen, en vooral in orde moeten houden, opdat de geschiedenis verder kan voortgaan. 

En dit is geen voorspelling, of zwartkijkerij: iedereen die scherp opmerkt ziet dat er iets totaal mis gaat. 

We behoeven de rampen niet op te noemen, de media staan er vol van en radio en T.V. brengen nauwkeurige documentaties over de situatie. 

Eeuwenlang heeft de mens kennis gemaakt met alle soorten Inwijding, die alle tot doel hadden hem wakker te schudden, hem te sterken, hem met zijn opdracht te confronteren. 

Nu we in de 21ste eeuw zijn aangekomen merken we dat we in de theorie en in de dromen zijn blijven steken. 

De Inwijding van nu is niet meer theoretisch, maar beperkt zich tot ‘doen’ hetgeen in de afgelopen eeuwen werd geleerd. 

Ingewijden verliezen immers hun inwijding nooit. 

Ingewijden zijn beladen met vruchten uit het verleden en nu is de tijd aangebroken om daarmede te gaan werken. 

Degenen die nu nog hun opdracht moeten onderkennen, hebben niet veel tijd meer, zij zullen snel moeten leren, snel moeten reageren, snel moeten rijpen. 

Het zijn altijd de onaardsen die deze Inwijding ontvangen. 

De anderen bewegen mede met de omstandigheden en de tijd. 

Het zijn de onaardsen die de leiding gaan nemen, omdat de tijd vol wordt. 

De voorspellingen van de oude volkeren gaat langzamerhand in vervulling, de ingewijden wachten op orders van boven, onderwijl de medewerkers voorbereidend, de laatste slapenden nog wekkend, want, en ik zeg daarmede niets nieuws, de schepping waarbinnen de leerschool der Kosmos is gevestigd, dreigt kapot te gaan. 

En dit is iets wat in het verleden op andere planeten ook is gebeurd, maar op andere gronden. De aarde is een toevluchts- dan wel een verbanningsoord geworden. 

Het laatste oord waarbinnen herstel mogelijk was. 

Vandaar dat die aarde, in al haar facetten, moet BLIJVEN voortbestaan en de enigen die de ramp kunnen voorkomen, dan wel herstellen, zijn de onaardsen, want zij bezitten de mogelijkheden en de kracht. 

Ingewijd zijn in onze tijd betekent dus niets anders dan de opdracht aannemen en uitvoeren. 

Welke opdracht? 

Het herkennen van de opdracht behoort tot de voorbereiding. 

Het is nu het moment dat we niet langer kunnen twijfelen, overwegen, een leven leiden dat ons totaal onbevredigd, terwijl we weten dat we iets anders, iets beters, in geestelijk opzicht, kunnen doen. 

De tijd is nog te kort dan dat we energie, kracht kunnen vermorsen. We moeten niet langer beuzelen. 

De zeeën gaan kapot, de plantengroei is aan het sterven, de mensen raken ziek van vergiftigingen, de dieren zijn verziekt of sterven uit. 

Kortom, de vier rijken raken losgeslagen en van elkander verwijderd, terwijl dit een voorwaarde is voor het voortbestaan. 

De bodem van onze aarde wordt aan alle kanten opengewoeld, vergiftigt, uiteengereten. 

Hetzelfde zie je met de mensen, vooral in de geneeskunde: indien je ziekten wil genezen met mosterdgas injecties, waar ben je dan mee bezig? 

Het is een afschaduwing van wat er met de aarde gebeurt. 

Het is een zoeken van onwetenden, een verzet van arroganten, een lichtloos gedrag. 

Wij lijden aan de ziekten van de lichtloosheid en de onwetendheid, en die ziekten kunnen wel eens worden aangewend om ons op de feiten te drukken: we kunnen NIET leven zonder licht, in welk opzicht dan ook. 

We maken ons druk om atoomrampen, maar langzaam maar  zeker verziekt de schepping door de radioactiviteit, het is de "Stille Lente van Carson". Het is in volle gang en vrijwel niemand heeft dit door. 

En degenen die het door hebben staan veelal machteloos, omdat de tegenpartij zulke zwaarwegende eigenbelangen heeft. 

Maar het eigenbelang wordt algemeen, een noodzakelijk belang willen we niet allemaal omkomen. 

De Ingewijden zullen geplaatst worden op alle gebied: de natuurkunde, de geologie, om de aarde te herstellen; de geneeskunde om de mensen en de schepsels te herstellen; het protest om de slapende wakker te schudden; en dan moeten zij nog de kunde bezitten om dat wat kapot gaat opnieuw tot leven te brengen. 

En dit alles moet gebeuren op basis van alchemie, de kunde, de wetenschap van de wetten van het Al. 

Dan heeft het totaal geen zin meer of je allerlei symbolische uitleggingen geeft aan de alchemie, je moet er dan mede kunnen werken. 

Het is een ontstellend kwaad dat b.v. de bijenvolkeren stervende zijn aan de varoa-mijt, de bijenvolkeren hebben een opdracht, het is een onaards volk. 

Die opdracht gaat verloren, omdat wij, mensen, het levensmilieu vergiftigen. 

Dus de bijen moeten worden gered, MOETEN worden gered willen we overleven. 

Zal de chemie, die alles eerst verziekt heeft, hen redden? 

Moeten we hen blootstellen aan gemene chemische stoffen en afwachten of hun organisme dit ook nog zal overleven, zoals we gewend zijn bij zieke mensen te doen? 

We gaan van een totaal verkeerd standpunt uit: het zijn nooit de mensen, die met HUN middelen de natuur moeten redden, maar het is de natuur, die moeten we de gelegenheid geven met haar eigen mogelijkheden zichzelf te redden, omdat ook in de natuur een innerlijke genezer woont, net zoals bij ons. 

Als de Ingewijden aan hun taak beginnen, weten zij hoe de wetten van de natuur werken en wat zij dus precies moeten doen om die wetten te herstellen. Er is geen andere wet dan een universele wet voor kosmos, schepping en schepsels. 

Niet voor niets bestaan we allemaal uit dezelfde oerelementen. 

Als die oerelementen uit elkander worden geslagen, wordt de wet aangetast, de wet van herstel. 

En daar zijn we dus mee bezig. 

Als de regen, de lavende, hemelse, herstellende waterbron vervuild, verzuurd, chemisch giftig is, waarmede zal de natuur zich dan herstellen? 

Het gaat nooit om de kwantiteit, maar wel om de kwaliteit. 

In de kwaliteit ligt het herstelvermogen, dus de essentie voor het voortbestaan. 

Daarom kunnen we ons in deze tijd van urgentie niet meer laten inwijden, we moeten maken dat we elke mogelijkheid aangrijpen om onszelf in te wijden. 

We moeten snel een beroep doen op de nog in ons aanwezige herstelkracht, de innerlijke Genezer, de Immanente God, de oerbron, of hoe we dit ook noemen. 

Er is geen tijd meer om stil te staan bij imitaties en dromen over het verleden, het is nu het ogenblik om te kijken wat we doen kunnen. 

Zo'n beweging als Greenpeace b.v. is duidelijk bezeten van een opdracht, zij werken op hun niveau, een nuttig niveau, en zij schudden de mensen wakker en nemen risico's, d.w.z. zij zijn zich bewust van een opdracht. 

Het is hetzelfde als ten tijde van de Katharen: er werden risico's gelopen aan de ene kant en aan de andere kant werd er voor gewaakt dat alles door kon gaan. 

De Ingewijde van onze tijd gaat een redder worden, geen prediker meer. 

We zeggen immers zo dikwijls dat de tijd van praten is voorbijgegaan. Nu is het de tijd van de daad en wel een herstellende daad, op alle niveaus. 

En als je met herstel bezig bent, kun je geen enkel compromis aangaan met de vernietiging. Dus moet je geleerd hebben trouw te blijven aan je opdracht en ook te kunnen zwijgen, zodat de tegenpartij je niet vernietigd voordat de opdracht is uitgevoerd. 

Bovendien zijn er waarden en kennis die nooit door de vernietigers mogen worden vernomen, omdat ze tot vernietiging zouden kunnen worden gebruikt. 

U weet: op aarde zijn er altijd twee mogelijkheden aan een kennis: opbouw of afbraak. 

De afbraak vindt automatisch plaats in onze dagen, er is een kettingreactie in gang gezet die niemand meer zal kunnen stoppen. 

Dus we moeten ons oriënteren op het herstel, een volkomen herstel, niet het "redden wat er te redden valt." 

Die tijd is ook allang voorbijgegaan. 

Bij een mens zeggen we dat disharmonie - ook in de energie-balans - ziekte voortbrengt. 

Wat zeggen we dan wel van onze schepping, waarin alles momenteel is verstoord? 

Moet de aarde ook niet leven uit de balans tussen de yin en de yang, het evenwicht tussen toevoeren en afvoeren? 

Mensen bij wie deze energiestroom tot staan is gebracht door chemische medicijnen, wiens zenuwstelsel en spieren totaal zijn vergiftigd door chemie, lijden, naast hevige pijnen, aan psychische stoornissen. 

Dus een theoretische inwijding, met alle plechtige ceremonieel is niet waar de schepping en de schepsels op zitten te wachten. 

En dat weten de Ingewijden, maar ook de neofieten die Inwijding zoeken. 

Zij zoeken momenteel immers anders. 

Het zoeken naar ceremoniën is voor de aardse mens, de onaardsen, de echte zoekers, willen nu de werkelijkheid. 

Daarover praten ze toch steeds? 

Die echte zoekers zien niet op tegen de eisen: beloftetrouw, zwijgen. 

Het is een logisch uitvloeisel van hetgeen ze zoeken. 

Ook nemen ze de consequenties aan: zondigen tegen de eisen is uitbanning en een eeuwige zwerftocht, een eeuwige onbevrediging. 

De rijpe neofiet, en ze rijpen heden zeer snel, ziet de catastrofe op zich afkomen, zonder dat hij eventueel aan demonstraties deelneemt. 

We moeten bij de wortel beginnen om te kunnen herstellen. 

We kunnen de begerigen, de egoïsten en de dommen niet veranderen, maar we kunnen wel kennis verzamelen om het slachtoffer, de aarde, de onbewuste schepsels, te redden. 

Iedereen ziet toch dat het totaal nutteloos is om te blijven discussiëren, de afbraak gaat onderwijl door en zeer snel. 

Een bewust mens, een juist onderscheidend mens, gaat langzaam beseffen waar zijn opdracht ligt, want alle opdrachten van de Ingewijden en neofieten grijpen als radertjes in elkander om het doel te bereiken: de voortgang van de wet, de voortgang van het bestaan en de herstelmogelijkheden. 

Het is nu het moment niet meer om zodanig compromissen te sluiten dat men daardoor zelf zijn opdracht verzaakt. 

Er zijn er reeds te veel die verzaken. 

De vijf elementen als basis voor het leven moeten zich straks, na de ramp, herstellen; dus zullen er Ingewijden en neofieten zijn die werken aan de aarde: de geologen, de kenners van de aardewetten, en geoloog ben je als je de alchemie kent. 

Dan zullen er zijn die met de lucht moeten werken, vooral de spirituelen, zij die wat van de ether weten en zij die met gedachtekracht kunnen omgaan. 

Dan zullen er zijn die met het vuur, het licht moeten kunnen werken, dat zijn de natuurkundigen, eveneens alchemisten, maar ook zij die energie kunnen bundelen. 

Dan zullen er zijn die met het water kunnen werken, dat zijn de intuïtieven, de gevoeligen, degenen die de alchemie in een ander aspect uitoefenen. 

En tenslotte zullen er de Ingewijden zijn die uitsluitend met de ether arbeiden, dat zijn de hoogsten, degenen die àlles bestrijken, die alle elementen kunnen hanteren. 

Met hen arbeiden de neofieten, op de kleinere onderdelen: de planten, de bomen, de dieren, de mensen, kortom: de schepsels die verzieken. 

Samen zullen zij een eenheid, een werkgroep vormen, en zij zullen drie gaven bezitten:

zij houden hun belofte: de opdracht;

zij zijn trouw aan het doel: levensbelang voor allen;

en zij houden zich aan het zwijgen: zij bezitten de kennis, de macht en de kracht, maar praten er niet over, noch over HOE zij het doen, noch over WAAR zij het doen, noch over WANNEER zij het doen, want de macht en de kracht liggen in het zwijgen - de stilte - die vol is van activiteit. 

Mogen sommigen van ons reeds hiermede doende zijn, straks zullen zij elkander vinden, want motief en doel zijn dezelfde. 

Gezegend is hun inzet!

bron : Het Goddelijk Plan

______________________________________________________________________________________________________

Liefde is een beschermende kracht; liefde is machtig; ze is allesdoordringend;

en hoe onpersoonlijker ze is des te hoger en krachtiger is ze.

Ze kent geen grenzen in ruimte of tijd, want ze is de fundamentele werking van de natuur,

de hoogste wet van de natuur en ze is de universele band van eenheid tussen alle dingen.

Niet alleen verzacht ze het meest versteende hart en verbreekt ze de vormen van het meest starre menselijke denken, maar haar levenschenkende warmte dringt geleidelijk overal in door.

Niets kan haar voortgang stuiten, want ze is de ware levensessentie van het heelal.

Uiteindelijk zijn alle wezens en dingen één, alle zijn geworteld in het ene leven en door alle vloeit de gestage, ononderbroken stroom van almachtige liefde.

Liefde is de grote aantrekkingskracht die het ene wezen met het andere verbindt,

het ene mensenhart met het andere; en hoe verder een mens vordert in zijn evolutie,

hoe hechter de liefde alle vezels van zijn wezen omwikkelt met haar ranken,

of, om een andere beeldspraak te gebruiken, hoe meer het mensenhart van liefde zwelt,

tot het tenslotte het hele universum omvat, zodat men alle dingen, groot en klein, gaat liefhebben, zonder onderscheid van plaats of tijd.

Hoe gezegend is hij die dit voelt, dit beseft!

Het is goddelijk, want liefde, onpersoonlijke liefde, is goddelijk.

Persoonlijke liefde is maar een weerspiegeling ervan;

en persoonlijke liefde is onvolmaakt omdat de straal zo zwak is.

Alles waarin het verlangen naar persoonlijk voordeel de drijvende kracht is, is geen ware liefde.

Als de liefde persoonlijk is, beginnen de sluiers van de persoonlijkheid zich te verdichten voor het innerlijke oog, omdat persoonlijke begeerten zich in de aura - de omringende psychische sfeer - verzamelen en verdichten, waardoor deze vaster wordt, en dat maakt dat de psychische sluiers zwaarder worden en de innerlijke visie en het innerlijke begrip verduisteren.

De essentie van ware liefde is zelfvergetelheid en op deze regel zijn geen uitzonderingen.

Onpersoonlijke liefde is aantrekkelijk en mooi; ze vertoont geen spoor van de dingen waarvan we allemaal een afkeer hebben.

Ze is altijd vriendelijk tegenover alles en iedereen - zowel grote als kleine wezens en dingen;
ze is intuïtief.

Want persoonlijke liefde kent geen verantwoordelijkheid, heeft geen verantwoordelijkheidsgevoel.

Ze kent geen vertrouwen, kan geen echt vertrouwen schenken;

ze kan niet ten volle geven omdat het 'ik' zich steeds in volle kracht doet gelden,

en haar enige gedachte is: ik, ik, en nog eens ik.

Dit is het probleem in de huidige wereld; alle moeilijkheden en zorgen zullen in hoge, zeer hoge mate verdwijnen als mannen en vrouwen elkaar op onpersoonlijke wijze konden liefhebben,als mannen in andere mannen menselijke grootsheid kunnen zien en vrouwen andere vrouwen zullen vertrouwen,en dat zal het geval zijn als ze deze visie hebben - deze verheven visie.

Juist deze zelfzuchtige, persoonlijke liefde heeft in het menselijk leven verdriet, lijden en ellende gebracht, terwijl onpersoonlijke liefde reinigend en zuiverend werkt en het hart van de mens blij maakt.

Liefde is vrede; liefde is harmonie; liefde is zelfvergetelheid; liefde is kracht; ze is machtig;
ze betekent visie; ze betekent evolutie.

Haar kracht verruimt de innerlijke natuur zodanig dat uw medegevoel geleidelijk toeneemt,

omdat u één wordt met het heelal waarin u thuishoort, waarin u leeft, beweegt en uw bestaan heeft;en omdat ze zelf harmonie is en tot de essentie van het hart van het heelal behoort,

wordt u één met het goddelijke in het hart van alle dingen.

Onpersoonlijke liefde is goddelijk. Ze verlicht het hart; ze verruimt het denken;

ze vervult de ziel met een gevoel van eenheid met al wat is;

zodat u net zo min een ander levend wezen kunt kwetsen als opzettelijk en uit vrije wil iets
of iemand waarvan u op aarde het meeste houdt, schade kunt toebrengen.

Liefde is machtig. Ze is het mooiste in het menselijk leven omdat ze het mooiste is in het leven van de goden, waarvan het menselijk leven maar een zwakke en gebrekkige afspiegeling is.

Ons hele wezen zendt een machtige stroom van sympathie uit voor al wat is.

Vanaf het begin wordt het leven grootser, en daagt er aan de verre horizon van de toekomst
een volledig begrip van en voor alles, en een hereniging van alle wezens en dingen in één bewustzijn, waarin haat, strijd, onenigheid en misverstanden zullen zijn verdwenen.

Een zwakke afspiegeling van deze liefde is de liefde van de ene mens voor de andere

 - een heel zwakke inderdaad - maar ze is tenminste het begin van zelfvergetelheid.
Als de ziel echter eenmaal wordt verlicht door de heilige glans van onpersoonlijke liefde, dan leeft u pas echt.

Onpersoonlijke liefde vraagt geen beloning, ze geeft alles en geeft dus zichzelf.
Liefde verlicht. Liefde inspireert; ze opent de deuren van het verstand
omdat ze de boeien verbreekt van het lagere zelf dat de innerlijke god gevangen houdt.

Als u op onpersoonlijke wijze liefheeft, dan verspreidt zich het goddelijke vuur en wordt de mens werkelijk mens.

Het zijn de Groten die geen angst kennen, die wagen, die handelen, die doen - want zij zijn de mensen van de daad; en zij zijn ook de denkers in de wereld; want in beide gevallen hebben ze geen angst.

Ze houden van wat ze doen. Daarom hebben ze geen vrees.

Wees uzelf, en breid uw sympathieën uit; raak met de voeldraden van uw bewustzijn het hart van andere mensen aan.

Hoe groot is de vreugde als u als het ware de innerlijke en elektrische trilling voelt die uw eigen ziel ervaart wanneer u het hart van een medemens heeft aangeraakt!

Geef ruim baan aan de goddelijke energieën die sluimeren in uw hart:
liefde, mededogen, medelijden, begrip voor anderen, vriendelijkheid, de visie van schoonheid in het licht van de liefde, en van liefde in het licht van de schoonheid die zijzelf uitstraalt.

Vergeef uw naasten en heb hen lief en laat de liefde die uw hart met haar heilige licht vervult

en uw denken met haar goddelijke glans verlicht, uitgaan naar al wat leeft,
zonder beperking, zonder er grenzen aan te stellen; uw beloning zal zeer groot zijn.

Want liefde roept niet alleen liefde op in het hart van anderen, maar heeft ook een zeer verheffende invloed op uzelf.

Ze brengt niet alleen mooie dingen naar buiten in de ziel van hen die u liefheeft,

maar ze ontwikkelt ook uw eigen vermogens en krachten.

Vergeef en heb lief; daardoor plaatst u de voeten op het pad dat u rechtstreeks naar de geestelijke zon voert die eeuwig straalt met genezende kracht.

Vergeef en heb lief; en voor u het weet voelt u de zegenrijke invloed van de boeddhaluister - de christusgeest - die uw hele wezen doordringt.

Dan wordt u een weldadige kracht op aarde, niet alleen geliefd bij uw medemensen, maar een zegen voor alle wezens.

Dan begint u een juist gebruik te maken van de edele vermogens en krachten die uw innerlijke god eigen zijn;u zult alles begrijpen, want liefde is inderdaad helderziend en een machtig vermogen.

Leer te vergeven, want dat is edel; leer lief te hebben, want dat is goddelijk.

bron : "Liefde is het cement van het Heelal" (G. de Purucker)

________________________________________________________________________________________________

Vraag:

Hoeveel waarde moeten we eigenlijk aan rituelen zoals de doop hechten?

Antwoord:

Doorgaans verwateren rituelen en worden tenslotte attributen van de energieën van de astrale sfeer. Dit is ook het geval met de waterdoop in de kerk. De kerk beschouwt dit als een heilig gebeuren, maar men heeft geen weet van de Doop van de Geest die hierop zou moeten volgen. Evenals in het verre verleden waarbij vele heidense praktijken, festiviteiten en vereringen werden overgenomen in kerkelijke interpretaties van Jezus en deze in de kerkelijke rituelen tot uitdrukking werden gebracht, is nu ook de waterdoop door de kerk verheven als heilige doop. Maar niets is minder waar.

Ook dit ritueel dient slechts de astrale sfeer. Maar het heeft wel betekenis voor de Ware zoeker aan het begin van zijn zoektocht, omdat deze op dat moment zijn welgemeende intentie/aanroep kan uiten: "Ik wil mijn schepper (en mijn ware Zelf) leren kennen en daar wil ik naar op zoek". Als het wordt herkend voor wat het is, is de waterdoop een prachtig hulpmiddel als eerste fysieke reinigingssymbool. Later te volgen door de Reiniging door het Vuur, de Tweede (innerlijke) Doop.

Deze tweede Doop als innerlijk gebeuren wordt gekatalyseerd door een ingewijde, zelfs zonder dat hij zich dit bewust hoeft te zijn. Heel vroeger werd deze tweede Doop ook als ritueel door de Parfait van de Katharen bezegeld, via het Consolamentum Est.

Het is de macht om ons lichtdeeltje, onze goddelijke vonk tot ontwaken, tot vibreren, te brengen. Deze Tweede Doop is het tot Leven brengen van de geestelijke Mens; de geboorte van de Nieuwe Mens.

De volledige (Engelstalige) tekst van het Consolamentum vind je hier :

http://www.cathar.info/121204_lyons_consolamentum.htm

bron : Rudolph Berger